بخشى از تفسيرى كهن ( فارسى ) — الصفحة ٧٤
1 بخشى از تفسيرى كهن
أَنْفُسِهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ . فر شما كه اولياء مردهايد بزه نى بدانچه زنان خويش را بياراييد و شويان طلب كنيد . وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ . و خداى عزّ و جلّ بدانچه بكنيد از نيكى و بدى داناست پاداشن بدهد .
آيهء 235 وَ لا جُناحَ عَلَيْكُمْ فِيما عَرَّضْتُمْ بِهِ مِنْ خِطْبَةِ النِّساءِ . و فر شما بزه نى بدانچه به كنايت بگوييد مر زنان را اندر عدّت شويانشان .
مفسّران گفتند : تعريض آن بود كه مردى را مراد بود كه زنى را كه به عدّت شوى اندرون بود ، مرورا گويد : ته مرا خوش آيى « 1 » و كس ديگر را فر ته نگزينم . و اگر ميان ما خداى عزّ و جلّ حكمى كردست ترا از من نيكوى بود ، اين روا باشد . و گر گويد عدّت ته بگذرد ترا به زنى كنم ، نه روا بود . أَوْ أَكْنَنْتُمْ فِي أَنْفُسِكُمْ . و فر شما بزه نى اگر مر آن حديث را به دل اندر بداريد ، و مر ايشان را تا عدّت نگذرد نگوييد . عَلِمَ اللَّهُ أَنَّكُمْ سَتَذْكُرُونَهُنَّ . خداى بدانست عزّ و جلّ كه شما مر زنان را اين سخنان اندر عدّت شويانشان بگوييد . وَ لكِنْ لا تُواعِدُوهُنَّ سِرًّا . و لكن فا ايشان ميعاد منهيد به پنهان كه عدّتتان بگذرد به زنى كنيم . إِلَّا أَنْ تَقُولُوا قَوْلًا مَعْرُوفاً . مگر كه بگوييد مر ايشان را اندر عدتشان گفتارى به كنايت نه به ايضاح كه ته نيكوى ، و مرا به ته رغبت است . [ 96 ] وَ لا تَعْزِمُوا عُقْدَةَ النِّكاحِ حَتَّى يَبْلُغَ الْكِتابُ أَجَلَهُ . قصد نكاحتان مكنيد اندر عدّتشان تا عدّتشان نگذرد . وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ ما فِي أَنْفُسِكُمْ فَاحْذَرُوهُ . و بدانيد كه خداى عزّ و جلّ همىداند آنچه اندر دلهاتان است از وفا و ز غدر فا زنان حذر كنيد و مخالف مشويد « 2 » مر امر خداى را عزّ و جلّ . وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌ . و بدانيد كه خداوند تعالى آمرزگارست مران وعدهها را كه شما نهاديد مر زنانى را اندر عدّت شويانشان كه عقوبت نكندتان اگر توبه كنيد ، حليم است به شتاب ناكردن عقوبت شما بدانچه چنگ فاز داريد از ادب .
آيهء 236 لا جُناحَ عَلَيْكُمْ إِنْ طَلَّقْتُمُ النِّساءَ ما لَمْ تَمَسُّوهُنَّ . اگر طلاق دهيد مر زنانى را پيش از آنكه فا ايشان گرد آمده باشيد . أَوْ تَفْرِضُوا لَهُنَّ فَرِيضَةً . و پيدا نكرده باشيد
( 1 ) . متن : آايى . ( 2 ) . متن : مشوييد .