بخشى از تفسيرى كهن ( فارسى ) — الصفحة ٧٢

1 بخشى از تفسيرى كهن

حُدُودَ اللَّهِ فَأُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ . و هركسى كاز حدّ خداى بگذرد و فرمان خداى دست فاز دارد ، ايشان‌اند زيان‌كاران تن خويش .

آيهء 230 فَإِنْ طَلَّقَها . اگر دست فاز داردش شوى سديگر بار . فَلا تَحِلُّ لَهُ مِنْ بَعْدُ حَتَّى تَنْكِحَ زَوْجاً غَيْرَهُ . حلال نباشد مران شوى را تا شوى ديگر نكند و فا او گرد نيايد . فَإِنْ طَلَّقَها فَلا جُناحَ عَلَيْهِما أَنْ يَتَراجَعا . اگر طلاقش دهد شوى دوم فرايشان بزه‌اى نى ، اى فر اين زن كه فاز شوى اول فاز گردد . إِنْ ظَنَّا أَنْ يُقِيما حُدُودَ اللَّهِ . اگر بدانيد كه احكام خداى را به پاى تواند داشتن ميان يك‌ديگر و انصاف بتواند دادن مر يك‌ديگر را . وَ تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ يُبَيِّنُها لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ . و اين احكامهاى خداى است عزّ و جلّ از نكاح و از طلاق و ز عدّت و از مراجعت پيدا كندش همىمران كسها را [ 92 ] كه امر او را ندانند و فرمان او را نگه دارند .

آيهء 231 وَ إِذا طَلَّقْتُمُ النِّساءَ . و چون دست فاز داريد زنان را به يك طلاق يا به دو طلاق . فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ . و نزديك آيد كه عدّت‌شان به پايان شود . فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ .

فاز گردانيد مر ايشان را به نيكو صحبت‌كردن فا ايشان . أَوْ سَرِّحُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ . يا دست فاز داريدشان تا سر از عدّت بشويند و ز عدّت برون آيند . وَ لا تُمْسِكُوهُنَّ ضِراراً لِتَعْتَدُوا . و عدّت را فر زنان دراز مگردانيد تا فرايشان بدان ستم كنيد .

حسن بصرى و مجاهد و قتاده گفتند : آن زيان بود كه مردى زن را طلاق دهد ، يكى تا سه حيض فروبگذرد پيش از آن‌كه سر از حيض سديگر بشويد فازش گرداند ، فازش طلاق دوم بدهد ، پس يله كندش تا عدتش به پايان آيد ، پيش از آن‌كه سر از عدّت دوم بشويد فازش گرداند ، پيش از آن كاز حيض سديگر سر بشويد تا سه حيض را نه‌گرداند . وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُ . او هركه او چنان كند ، فر خويشتن ستم كند بدان مستوجب عذاب خداى گردد . وَ لا تَتَّخِذُوا آياتِ اللَّهِ هُزُواً . و امر خداى را دست فاز مداريد و بدانچه بفرمود كار كنيد .

ابن جريج [ گويد ] مردى سوى پيغامبر آمد عليه السّلام ، و گفت : يا رسول اللّه ، من زن را طلاق دادم به مزاح . اين آيت بيامد : وَ لا تَتَّخِذُوا آياتِ اللَّهِ هُزُواً . پيغامبر