بخشى از تفسيرى كهن ( فارسى ) — الصفحة ٧١

1 بخشى از تفسيرى كهن

بِالْمَعْرُوفِ . و مر زنان را فر شويان از حق و حرمت ، همچنان‌كه مر شويان را فر زنان .

وَ لِلرِّجالِ عَلَيْهِنَّ دَرَجَةٌ . و مر شويان را فر زنان مرتبتى است و پايگهى به نفقه‌كردن و كابين دادن ، و بدان [ 90 ] كه عقل ايشان و ميراث ايشان و گوايى ايشان بيش است . وَ اللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ . و خداى تبارك و تعالى قوى است اندر مملكت خويش به عقوبت آن كسى كه عاصى شود اندرو ، و حكيم است او . حكم كرد فر شويان به نيكو داشت زنان .

و بهرى گفتند : حكيم است ، حكم كرد فضيلت مردان فر زنان . و بهرى گفتند :

حكيم است ، حكم كرد فر زنان كه شوى نكنند مگر از پس گذشت عدّت .

و عكرمه گفت اندر تفسير اين آيت : وَ بُعُولَتُهُنَّ أَحَقُّ بِرَدِّهِنَّ فِي ذلِكَ « 1 » . آن باشد كه زنى را طلاق دهد شويش يكى يا دو پس اين زن پنهان كند بار خويش از شوى ، تا ازو برهد .

آيهء 229 الطَّلاقُ مَرَّتانِ فَإِمْساكٌ بِمَعْرُوفٍ أَوْ تَسْرِيحٌ بِإِحْسانٍ . دست فاز داشتى كه بتواند شوى كه فاز گرداند اندرو مر زن را دو طلاق است ، دو بار . يك بار دست فاز دارد پس فاز گرداند ، و ديگر بار دست فاز دارد پس فاز دارد از پس از ان نگه داشت ، او مران زن را واجب بود به نيكوى فىزيانى كه بنمايد مران زن را ، يا دست فاز دارد سديگر بار به نيكوى . وَ لا يَحِلُّ لَكُمْ أَنْ تَأْخُذُوا مِمَّا آتَيْتُمُوهُنَّ شَيْئاً . و نشايد مر شما را كه مردانيد كه چيزى بستانيد از ان كابين كه بداده باشيد مر زنان‌تان را . إِلَّا أَنْ يَخافا أَلَّا يُقِيما حُدُودَ اللَّهِ . مگر كه بترسند اين زنان و اين شويان كه پاى كرد نتوانند ميان يك ديگر فريضه‌هاى [ 91 ] خداى را عزّ و جلّ . فَإِنْ خِفْتُمْ ان لا يُقِيما حُدُودَ اللَّهِ . پس اگر شما كه حاكمانيد بترسيد يا بدانيد كايشان حق يك‌ديگر گزارد نتوانند . فَلا جُناحَ عَلَيْهِما فِيمَا افْتَدَتْ بِهِ . فرايشان بزه نه اندر آنچه فدا دهد زن از بهر تن خويش مر شوى را ، و خويشتن ازو بخرد . تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ . اين فريضه‌هاى خداى است عزّ و جلّ ، بيان كرد مر زنان را و شويان را . فَلا تَعْتَدُوها . مگذريد ازين حدها . وَ مَنْ يَتَعَدَّ

( 1 ) . سورهء بقره ، آيهء 228 .