الحقائق في محاسن الأخلاق ( فارسى ) — الصفحة ٤٠٠

فصل [ در صدق قلب و لسان ]

و نيز آن حضرت فرمودند : صادقْ اوّل كسى كه تصديق او مىكند خداست و مىداند كه راست مىگويد ، بعد از آن نفسِ او او را تصديق مىكند و مىداند كه راست مىگويد « 1 » .

و نيز از آن حضرت روايت است كه فرمودند : به درستى كه بنده‌اى راست مىگويد تا آنكه در پيش خدا از راستگويان نوشته مىشود و دروغ مىگويد تا آنكه در پيش « 2 » خدا از دروغ‌گويان نوشته مىشود . و هرگاه راست گفت خداى عزّ و جلّ مىفرمايند « 3 » كه : راست گفت و خوب كرد . و هرگاه دروغ گفت خداى عزّ و جلّ مىفرمايند « 4 » :

دروغ گفت و بد كرد « 5 » .

و در روايتى مذكور است كه : راست مىگويد تا آنكه خداى عزّ و جلّ او را صدّيق مىنويسد « 6 » .

و نيز آن حضرت فرمودند

[ m . b 92 ]

: مردم را به خير بخوانيد به غير از زبان تا آنكه در شما سعى و صدق و پرهيزكارى ببينند « 7 » .

و وقتى آن حضرت به بعضى از اصحاب خود گفتند : ببين كه حضرت أمير المؤمنين عليه السلام به چه چيز آن رتبه را در نزد پيغمبر صلى الله عليه و آله به هم رسانيده « 8 » آن چيز را ملازم شو ، به درستى كه حضرت على به آن مرتبه در نزد پيغمبر به صدق و اداى امانت رسيد « 9 » .

و فرمودند : نظر به طول ركوع و سجود كسى مكن كه اين چيزى است عادت كرده

( 1 ) . الكافي 2 : 104 ح 6 . ( 2 ) . در پيش / a نزد . ( 3 ) . مىفرمايند / a s مىفرمايد . ( 4 ) . مىفرمايند / a مىفرمايد . ( 5 ) . الكافي 2 : 105 ح 9 . مشكاة الأنوار : 299 . ( 6 ) . الكافي 2 : 105 ح 8 . ( 7 ) . الكافي 2 : 78 ح 14 . مشكاة الأنوار : 96 . ( 8 ) . رسانيده / a رسانيد . ( 9 ) . الكافي 2 : 104 ح 5 . مشكاة الأنوار : 96 .