الحقائق في محاسن الأخلاق ( فارسى ) — الصفحة ٣٧٣

فصل [ در محبّت خداى عزّ و جلّ به بندگان ]

مىشوم كه به آن مىشنود « 1 » و چشم او مىشوم كه به آن مىبيند و زبان او مىشوم كه به آن سخن مىگويد « 2 » . پس تقرّب بنده به نافله‌ها سبب صفاى باطن و برداشتن حجاب از دل و رسيدن به « 3 » درجهء قرب به خدا مىشود و تمامى اين‌ها از فضل خدا و لطف آن به بنده است ، خداى عزّ و جلّ فرموده : « يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَهُ » « 4 » يعنى خدا ايشان را دوست مىدارد و ايشان خدا را دوست مىدارند .

و فرموده : « إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا » « 5 » يعنى به درستى كه خداى عزّ و جلّ دوست مىدارد كسانى را كه در راه او صف زده جهاد مىكنند .

و فرموده : « إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَ يُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ » « 6 » يعنى به درستى كه خداى عزّ و جلّ دوست مىدارد جماعت « 7 » توبه‌كنندگان و صاحبان طهارت را .

و حضرت پيغمبر صلى الله عليه و آله فرمودند كه : خداى عزّ و جلّ عطا مىكند دنيا را به كسى كه محبوب او باشد و به كسى كه محبوب او « 8 » نباشد ، امّا عطا « 9 » نمىكند ايمان را مگر به كسى كه او را دوست مىدارد « 10 » .

و فرموده : هرگاه

[ m . a 86 ]

خداى عزّ و جلّ بنده‌اى را دوست مىدارد « 11 » مىگرداند از براى او واعظى از نفسِ او و زجر كننده‌اى از دل او كه امر و نهى او كند « 12 » .

و مخصوص‌ترين علامات محبّت خدا محبّت داشتن بنده است به خدا چرا كه اين

( 1 ) . مىشنود / s مىشنوم . ( 2 ) . المحاسن 1 : 291 ح 443 . الكافي 2 : 352 ح 7 . عوالي اللئالي 4 : 103 ح 152 . ( 3 ) . m - به . ( 4 ) . مائده : 54 . ( 5 ) . صفّ : 4 . ( 6 ) . بقره : 222 . ( 7 ) . a - جماعت . ( 8 ) . m - او . ( 9 ) . s - عطا . ( 10 ) . المحاسن 1 : 216 ح 107 . مانند آن در الكافي 2 : 214 ح 1 . مسند أحمد 1 : 387 . ( 11 ) . a - مىدارد . ( 12 ) . مجموعة ورّام 2 : 77 . الجامع الصغير 1 : 61 ح 387 .