التشريف بالمنن في التعريف بالفتن ( الملاحم والفتن في ظهور الغائب المنتظر ( ع ) ) ( فتنه و آشوبهاى آخر الزمان ) ( فارسى ) — الصفحة ١٨٦
[ داخل شدن على بن الحسين عليهما السلام بر عمر بن عبد العزيز ]
ايها الامير شما خانواده شريفترين مردم هستيد زيرا كه در زمان جاهليت شما با شرافت بودهايد و در زمان اسلام هم داراى مقام سلطنت ميباشيد گفت : به خدا قسم كه نه چنين است ، بلكه شريفترين مردم همين آقائى بود كه الآن از نزد ما رفت ، زيرا شريفترين اشخاص آن كسى است كه مردم دوست داشته باشند از او او باشند و او دوست نداشته باشد كه از كسى باشد و اين موضوع شرح حال اين مولا است .
( فصل سيزدهم : ) على بن ابى طالب ( ع ) ميفرمايد :
و اذا بليت بعسرة فالبس لها * ثوب اليسار فان ذلك احزم
و لا تشكو الى العباد فإنما * تشكو الرحيم الى الذى لا يرحم .
يعنى : موقعى كه بعسرت و سختى دچار شدى لباس آسانى به آن بپوشان ، زيرا كه اين عمل آسانتر است ، هرگز نزد بندگان ( خدا ) شكايت مكن زيرا كه شكايت ( خداى ) رحيم را نزد كسى كردهاى كه رحم نميكند .
نيز آن حضرت ميفرمايد :
النفس تجزع ان تكون فقيرة * و الفقر خير من غنى يطغيها
و غنى النفوس هو الكفاف فان أبت * فجميع ما في الارض لا يكفيها .
يعنى : نفس ( انسانى ) صبر ندارد كه فقير باشد در صورتى كه فقر از بىنيازى كه آن را سركش كند بهتر است ، بىنيازى نفوس آن است كه به قدر كفاف ( و احتياج داشته باشند ) اگر قبول نكنند آنچه كه در زمين است آنها را كفايت نميكند .