افغانستان ( مجموعه مقالات ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٥

اوضاع زيستبومى

2 . گياهگان « 1 »

اوضاع زيستبومى

« 2 » . سوابق هواشناختى افغانستان از اواخر دههء 1330 ش / 1950 در دست است . دستاوردهاى مراكز هواشناسى در تهيهء بررسيهاى اقليمى ، نقشه‌ها و جدولهاى بارندگى به كار رفته‌اند ( - منابع ) ؛ اين بررسيها اهميت بارندگى و ارتفاع را به عنوان عوامل تعيين كننده در تنوع گياهگان افغانستان نشان داده‌اند . روندهاى بارندگى دو منطقهء اقليمى و گياهى عمده به وجود آورده‌اند . 95 % خاك افغانستان به منطقهء « مديترانه‌اى » وابسته است ؛ و بخش اعظم گياهگان آن به مناطق « تركستان بزرگ » و « ايران - توران » مربوط مىشود ( - شفيق يونس 1353 ش / 1974 ) . ناحيه‌اى محدود - در حدود 5 % كشور ، در شرق و جنوب‌شرقى - از بارانهاى فصلى هند برخوردار است و به منطقهء نيمه‌استوايى تعلّق دارد . در سراسر هردو منطقه ، ارتفاع در رويش انواع

( 1 ) . flora ( 2 ) . ecological