تاريخ الكوفة ( تاريخ كوفه ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٥٠

شاعران كوفه

اى پسر عموهاى ما از روى بىخردى ما را نكوهش نكنيد زيرا كسانى كه پس از ما مىآيند عليه شما شورش مىكنند اگر شما دست از ظلم و ستم عليه ما برداريد از فرمانبردارى شما از ما بهره زيادى نصيب شما خواهد شد . اگر ما را خوار و زبون كنيد شيرهايى را تحريك مىكنيد كه مرگ را مانند جويبار مىبينند « 1 » .

43 - محمد بن نوفل تيمى عامرى ، از فرزندان حارث بن تيم بود . او قصيدهء طولانى دارد كه در آن يحيى بن عمر علوى را هنگام قيامش در كوفه مورد سرزنش و بدگويى قرار داد . ابتداى قصيده وى چنين است :

از يحيى طالبى و مرگش و خود فريبى او در اين زندگانى بىارزش در شگفتم « 2 » .

44 - محمد بن دقيقى به او احمد نيز مىگفتند ، كنيه‌اش ابو جعفر و شاعرى بد زبان بود . وى داراى قصيده‌اى است كه آن را السنيه ناميد و آن را در قالب مثنوى سرود و در آن از تمام رؤساى حكومت در زمان متوكل عباسى كه اهل سامرا و بغداد بودند ياد كرد و سخنان ناشايستى به آنها نسبت داد . پدرش دقيقى نيز شاعر بود .

45 - مكاء بن هميم ربعى سلامى ، اين اشعار را سرود :

من مردى از قبيلهء بنى شيبان هستم كه اين قبيله‌ها پدر و مادرم را كه از آنها هستند مىشناسند هرگاه من شراب نوشيدم ، قومم مرا نپذيرفتند در حالى كه نشانهء خشم در من پديدار مىشود « 3 » .

46 - مستهل بن كميت بن زيد شاعر اسدى ، وى نزد ابى عباس سفاح در انبار رفت ، در آن شهر نگهبان شب او را دستگير و زندانى كرد ، مستهل نيز نامه‌اى به ابى عباس نوشت :

( 1 ) - بنى عمنا لا تذمرونا سفاهة * فينهض فى عصيانكم من تأخرا و ان ترفعوا عنّا يدالظلم تجتنوا * لطاعتكم منّا نصيبا موفرا و ان تركبونا بالمذلة تبعثوا * ليوثا ترى ورد المنية اغدرا ( 2 ) - عجب ليحيى الطالبى وحينه * و تعريره بالقس عند فسا العمر ( 3 ) - انى امرؤ من بنى شيبان قد علمت * هذى القبائل امى منهم و ابى اني اذا ما شربت الخمر ينكرنى * قومى و تعرف منى آية الغضب