اشارات ايمانيه ( فارسى ) — الصفحة ٣٥

[ 8 ] إشارة [ في ارتباط المحبّة و الشّهود المعنويّ ]

مظهر حق علّم الأسماء بود * معبد او مسجد الاقصى شود

كعبه حبّ خدا در دل بود * سرّ اين معنى تو را مشكل بود

قاصد و مقصود مهر حق بود * كاشف مرموز او مطلق بود

سرّ حق را گوش كن از « هل أتى » * فيض حق را نوش كن از « إنّما »

« هل أتى » راه ولايت آمده * « أنّما » بحر سعادت آمده

اعتصامى جوى از حبل خدا * ز آنكه آن حبل از طريق مرتضى است

چون‌كه او در راه حق مرصاد بود * او صراط جمله عبّاد بود

آن صراط مستقيم است اى عزيز * از طريق غير كويش مىگريز

حبّ او از قيد حبل اللّه شد * اعتصام او به لطف اللّه شد

آن ولى حق كه عين اللّه شد * در مقام قرب ثار اللّه شد

از مقام عشق كو آمد پديد * چون حجب را از محبّت بردريد

آنچه مهر حق بود محبوب اوست * آنچه امر حق بود مطلوب اوست

عارفى گفته :

از شبنم عشق خاك آدم گل شد * صد فتنه و شور در جهان حاصل شد

سر نشتر عشق بر رگ روح زدند * يك نقطه فروچكيد و نامش دل شد « 1 »

عارف ديگر گفته :

تا عشق خدا به كلك آدم خم شد * آدم به حريم كبريا محرم شد

آدم به كجا و محرم قرب خدا * يك نفخه كه لطف حق پريد آدم شد

( 1 ) . از رباعيات ديوان ابو سعيد ابو الخير .