اشارات ايمانيه ( فارسى ) — الصفحة ٢٩

[ 6 ] إشارة در تحقيق عالم محبّت

عشق غواصى است در درياى فيض * مركبش روح است در صهباى فيض

در حقيقت حلّ مشكلهاست عشق * صيقل آيينه دلهاست عشق

عشق يزدان مهتر مرد خداست * زين سبب بر اهل دل جنت‌سراست

عشق كار اصفيا و اولياست * عشق جان سرمايه صدق و صفاست

عشق نور و قلب باشد كوه طور * مىشناسد لطف حق را از فطور

لطف حق بر نور عشق است اى عزيز * تا توانى از جدايى مىگريز

هركه بر سلك حقيقت راز شد * محرم ويرانه اسرار شد

عشق خواهى در بيابان بلا * يك دمى بنگر به سوى اوليا

بين چگونه عشق‌بازان خدا * فارغند از قيد خيل ما سوا

بين شهيدان را كه از حق كشته‌اند * جمله اندر خاك و خون آغشته‌اند

آن امام و پيشواى اوليا * حجّة اللّه آن ولى اصفيا

والى دنيا و دين آن نور حق * مىبرد از جملهء خاصان سبق

بحر علم و حلم آن نور هدا * مصدر صدق و وفاى اتقيا

عشق و عاشق را قلم دركش تمام * تا همه معشوق ماند و السّلام

هرچه در فهم تو آيد آن تويى * برگذر اينجا نمىگنجد دويى

عشق را گيرم كه در قرآن نگفت * عشق را در سرّ ما أوحى نهفت

عشق نبود پيشه هر بو الهوس * عشق را هم عشاقان دانند و بس