اشارات ايمانيه ( فارسى ) — الصفحة ٣٤٩

إيقاظ

سرّ حق را ز « هل أتى » بينى * « يطمعون الطعام » مىبينم

نصرت از حق همىشود ظاهر * نصرتش پايدار مىبينم

خلعت إنّما بر او فاخر * مايه افتخار مىبينم

مظهر جود و سرّ « أو أدنى » * « قاب قوسين » فاش مىبينم

كارهاى خداييش به جهان * مظهر هر صفات مىبينم

دست و شمشير او شود باهر * مظهر ذو الفقار مىبينم

بر تمام مشارق و مغرب * عدل را برقرار مىبينم

از تمام سماويان به برش * همه را چون غلام مىبينم

مغرب و مشرق از تصرّف او * همه را گل‌عذار مىبينم

از فيوضات مقدم نورش * مؤمنان كامياب مىبينم

از ظهور علوم و اعجازش * همه را هوشيار مىبينم

جن و انس و بهائم ارضى * همه را سرفراز مىبينم

آنچه جور و سخا بود به جهان * همه را ز آن وجود مىبينم

هر گياهى كه از زمين رويد * جمله از لطف ذات مىبينم

آنچه باران رسد به سوى زمين * جود آن نور پاك مىبينم

ماه و خورشيد و انجم دو جهان * پرتوى از فروغ مىبينم

مؤمنان غيور و شيعه پاك * صد هزاران كرور مىبينم

جلوه‌گاه رحيم و رحمان را * جذبه‌اى ز آن نگار مىبينم

مظهر جود حضرت سبحان * بر يمينش قويم مىبينم

در مقام محبّت يزدان * سرّ خلق استوار مىبينم

« فخلقت » به جاى خود موزون * رزق را هم ز شاه مىبينم

ز آنكه او علت است در غايت * رحمتش بىشمار مىبينم

علّت مادّى و صورى را * بر شئونش فراز مىبينم