اشارات ايمانيه ( فارسى ) — الصفحة ٣٢٥

[ 96 ] إشارة بها يتبيّن وصول المتحاشي عن اسم التصوّف مقام الكشف و العيان

چون‌كه قرن ششم ظهور آيد * عالمى نامدار مىبينم

رايت شيعه مىشود پيدا * نحس را در كنار مىبينم

روزگارى شود چو شهد و شكر * رايت دين قرار مىبينم

چون‌كه قرن صدم شود باهر * ظلم را بىحساب مىبينم

چشمه شمس مىشود تاريك * به سكه ظلم و شرار مىبينم

چون بنى اصفران پديد شوند * كفر در نهايت مىبينم

شرق و غرب از شراه اشرار * پر ز جور و شرار مىبينم

در خطا و ختن ز شورش دهر * رايتى خون‌فشان مىبينم

از نصارى و لشكر عدوان * صد هزاران شرار مىبينم

اسم اللّه را نمىگويند * خط قرآن سفيد مىبينم

چون‌كه صد سال بگذرد ز زمان * در جهان فيض عام مىبينم

بعد از آن از قرار جاء الحق * عالمى تاجدار مىبينم

لشكرش جمله ناصر منصور * همه را باوقار مىبينم

در خراسان كند فتح بزرگ * جمله را نامدار مىبينم

بعد از آن لشكرى ز تركستان * عرض آن سى هزار مىبينم

قتل و غارت كنند تا مشهد * تاج را سوى دار مىبينم

بعد از آن عالمان دفاع كنند * هر يكى چون هزار مىبينم

جنگ از هر جهت شود مغلوب * همه را در قتال مىبينم

لشكر ترك مىشود مهزوم * عالمان در فتاح مىبينم

يك دو سالى كه بگذرد ز زمان * روم را در جدال مىبينم

جنگ رومى و ترك در صحرا * همه را در جدال مىبينم

ليك رومى همىشود مغلوب * ترك را سرفراز مىبينم

تا سه روز ديگر چنين باشد * بعد از آن قتل‌عام مىبينم