اشارات ايمانيه ( فارسى ) — الصفحة ٣١٤

[ 96 ] إشارة بها يتبيّن وصول المتحاشي عن اسم التصوّف مقام الكشف و العيان

ليك با او مىشود سودا * نقض عهدش عيان مىبينم

چون‌كه نه سال زين قضا گذرد * پادشاهى عيان مىبينم

صورتى در ميانه خورشيد * جبهه شر عيان مىبينم

قحطى در بلاد عام شود * مدتش هفت سال مىبينم

روز آيد ستاره از مغرب * اثرش را غريب مىبينم

از بلاد شمال چون آتش * علمى پايدار مىبينم

آتشى صبح و عصر همچون خون * ز آسمان در عيان مىبينم

بحر نيجف چو خشك مىگردد * باغها پرثمار مىبينم

حكم مشروطه عيان گردد * با ضوابط قرين مىبينم

بعد از آن از قواعد ملت * علما را عزيز مىبينم

آب جارى كناسه كوفه * نعمتى پرعيار مىبينم

باغها در كناسه كوفان * همه را پرشمار مىبينم

مسجد ديگرى به كوفه عيان * مرجع خاص و عام مىبينم

يك ندائى رسد ز عالم غيب * آن ندا را صحيح مىبينم

نوجوانى ز نسل عباسى * باعث قتل‌عام مىبينم

بعد شش سال مىشود مغلوب * از طوائف ملوك مىبينم

در ميان ذكرت هم شمّرت * صلح را استوار مىبينم

همه را در شريعت غرّا * پايدار و رشيد مىبينم

همه را در اطاعت علما * ثابت و برقرار مىبينم

شمس از مغربش طلوع كند * شيعيان را عزيز مىبينم

كاظمين ز دجله بغداد * سمت آن را خراب مىبينم

بعد قرنى كه مىشود آباد * مرجع خاص و عام مىبينم

چون‌كه قرن دوم پديد آيد * نعمتى بىشمار مىبينم