اشارات ايمانيه ( فارسى ) — الصفحة ٣١٢

[ 96 ] إشارة بها يتبيّن وصول المتحاشي عن اسم التصوّف مقام الكشف و العيان

بعد از آن حلّه مىشود آباد * علما را هزار مىبينم

نور قدسى و علم استنباط * همه را برقرار مىبينم

حكمت و اجتهاد و فقه و اصول * همچو ابر بهار مىبينم

بعد از آن ظالمى شود پيدا * ظلم را بىشمار مىبينم

عاقبت حلّه را كند ويران * هر يكى چون شرار مىبينم

دو كسوف و خسوف در شوال * علّتش ناگوار مىبينم

بعد از آن سال و چند سال * دگر عالمى تاجدار مىبينم

ليك تاجش بود ز علم ولى * نور او را چو ماه مىبينم

ظالمان را اسير عدل كند * عدل را پايدار مىبينم

بعد از آن تا مدينه و شامات * قسط را برقرار مىبينم

فتح مكه به دست او حاصل * سرّ حق در چهار مىبينم

چون رسد بر شط جبل عامل * ريش او پر ز خون مىبينم

مىشود او فداى جلوه دوست * ز آنكه او را شهيد مىبينم

قطره‌اى خون ز آسمان آيد * از كواكب نثار مىبينم

كوكبى دو دنب شود ظاهر * بعد از آن قتل‌عام مىبينم

همچو چنگيز مىكشد شمشير * ظلم را صد هزار مىبينم

از يمين و يسار دشمن دين * خلق را در عذاب مىبينم

قحطىاى در جهان شود پيدا * تا دو سالى ضرار مىبينم

بعد سى سال لطف جلوه كند * رحمت حق عيان مىبينم

علما را به رتبه عالى * همه را نامدار مىبينم

دين و شرع نبى شود پرنور * همه را استوار مىبينم

بعد چهل سال زينت علما * هريكى را هزار مىبينم

عدل و جود از مقامشان باهر * ظلم را بر كنار مىبينم