اشارات ايمانيه ( فارسى ) — الصفحة ٣١١

[ 96 ] إشارة بها يتبيّن وصول المتحاشي عن اسم التصوّف مقام الكشف و العيان

بعد از آن عالمى شود ظاهر * نصرتش آشكار مىبينم

با يكى تاجدار عزّ و شرف * هر دو را هم‌عيار مىبينم

ملت و دولتش شود توأم * ملك را پايدار مىبينم

شهر قفقاز و ما وراء النهر * همه را در عذاب مىبينم

از حسان پليد نصرانى * ظلم را بىحساب مىبينم

بعد يك سال نصرتى ظاهر * از سپاه حجاز مىبينم

عربان در جدال با دشمن * كافران را چه خوار مىبينم

آتشى پرخطر ز خطّه روم * دشمنان را دچار مىبينم

بعد از آن در تمام كشور روم * عدل را استوار مىبينم

پادشاهى ز شيعه و اشراف * در جهان تاجدار مىبينم

عالمى از مكارم اخيار * در مقامش وزير مىبينم

تيغ او در ممالك توران * باهر و آبدار مىبينم

مدت عمر او صد و ده * همّتش بىغبار مىبينم

جود او همچو حاتم طائى * عدل را برقرار مىبينم

جمله اركان او ز اهل كمال * همه را از سليم مىبينم

روزگارى شود چو شهد و شكر * محرم بارگاه مىبينم

سال هشتم نجف شود آباد * كوفه را اتصال مىبينم

دوستان خدا همه حاضر * جاى صد بوستان مىبينم

اهل علم از ممالك توران * همه را در جوار مىبينم

آب جارى ميان صحن نجف * همه جا خوشگوار مىبينم

از شطوط فرات چشمه آب * خانه‌ها را سراب مىبينم

آب جارى ز هر طرف سارى * همه را بىغبار مىبينم

نور ايمان ز هر طرف باهر * همه را با شعار مىبينم