اشارات ايمانيه ( فارسى ) — الصفحة ٣١٠

[ 96 ] إشارة بها يتبيّن وصول المتحاشي عن اسم التصوّف مقام الكشف و العيان

باز از اهل لار غوغايى * . . . . . . . . . مىبينم

قتل و غارت به خطّه دشتى * همه را در جدال مىبينم

بعد شش ماه مىشود اصلاح * صاحب عزّ و جاه مىبينم

در خراسان و چشمه خورشيد * آتشى بىقرار مىبينم

سمت قوچان و خطّه ترشيز * لرزه در هر مكان مىبينم

در ورامين و خاوران فرا * جنگ را با جدال مىبينم

سمت بلخ و نواحى تربت * تركمان را ذليل مىبينم

چون گذشتم ز خطّه ايران * سمت توران نظام مىبينم

چون دو سال در نظام او گذرد * خطّه را پرشرار مىبينم

بعد چندى ز خطّه ايران * لشكرى بىحساب مىبينم

چون‌كه توران به دست شه افتد * راه حق پرغبار مىبينم

چون‌كه عدل شه استوار شود * همه را خوش‌گوار مىبينم

بعد از آن لشكرى ز كشور كفر * همچه رعد و براق مىبينم

بعد چندى كه مىشود معلوم * جمله را داغ‌دار مىبينم

ناگهان از مكارم اسلام * فتح را برقرار مىبينم

نوجوانانشان به فرقه دون * همه را گل‌عذار مىبينم

پشت كوه سپند « 1 » و ارض موات * خونريزى ز شاه مىبينم

ارض كوفان و خطّه بغداد * هر يكى را صرار مىبينم

در مدينه ز ظلم عثمانى * . . . را تباه مىبينم

بعد از آن نصرتى رسد از غيب * دشمنان را چو خاك مىبينم

جنگ سيم چو مىشود باهر * كافران را هلاك مىبينم

( 1 ) . كوهى است در سيستان .