اشارات ايمانيه ( فارسى ) — الصفحة ٢٦٨

[ 85 ] اشاره در بيان « مجمع البحرين »

اگر روحت بود ز اسرار قدسى * شوى واقف ز اسرار لدنّى

عجائب جمله از فرط تجلّى است * كه آن مكشوف ارباب معانى است

تفكر چون كنى در سرّ وحدت * شوى مجذوب در راه مشيّت

ظهور ما سوى از سرّ امر است * كه تأثير محبّت بلكه رمز است

تمام آنچه در عالم هويدا * يقين ميدان كه باشد سرّ اسما

تمامى از حقيقت گشته باهر * حقيقت باشد اين سرّ المظاهر

تجلّى باشد از اسماء علوى * ظهورش هست شيداى تجلّى

بود آثار ز اسرار مشيّت * همه حادث بود بر طبق حكمت

تمام آنچه در عالم عيان است * ز اسماء تجلى ترجمان است

ز خلق و رزق و آثار كرامت * تمامش هست از حكمت مشيّت

تمام آنچه در عالم ظهور است * همه از مظهر ربّ شكور است

عجايب آنچه بينى از مثال است * كه از ترتيب آيات جلال است

چه باشد مجمع البحرين عالم * مقام قرب نور قاب قوسين

همان عارف كه از اهل شهود است * دليل راه اسرار وجود است

مقام اجتماع سير اسما * شود از عالم علوى هويدا

هر آن عبدى كه در راه شريعت * قدم زد بهر وصل اين طريقت

به سرّ معنوى در سلك عرفان * شوى خاتم به ذكر خاص يزدان

منزّه باشد از قيد رذالت * مشمّع گردد از نور هدايت

به راه شرع فانى گردد از خويش * . . . . . . . . . . . . . . . .

ز نور دل بود هردم وصالش * دلش سوداى وصل بىستايش

شود واقف بر اسرار شريت * بود سيرش به انحاء حقيقت

مشعشع گشته قلبش از تجلّى * كه ايثارى بود بحر معانى

گهى اندر ركوع و گه سجود است * گهى اندر قيام و گه قنوت است