اشارات ايمانيه ( فارسى ) — الصفحة ٢٤٩

[ 76 ] اشاره در بيان بعضى از اسرار شهود عرفانى است

چه او در سلك خيل كردگار است * برى از جلوه اين روزگار است

نبيند غير حق را در مظاهر * شود محسود ارباب ظواهر

كند دل را سليم از ما سوى اللّه * همى شاغل شود بر ذكر اللّه

مقام ذكر حق وصل رحيم است * چه از آن بگذرى عين جحيم است

چه انحاى مشيّت جلوه گردد * مقام سالكان سنجيده گردد

ز هرجا مطلعى گردد ز ايقان * نبيند جز ظهور فيض سبحان

لسانش شرح را باشد مترجم * بيانش هادى از فيض منعّم

شود هادى به راه شرع احمد * بود در بحر هر معنى ممجّد

. . . كَاهل اين گفتار بودند * ز فرط معرفت هشيار بودند

لسان معرفت را برگشادند * بساط مكرمت را برنهادند

لسان الغيب را دمساز كردند * حجاب الغيب را سر باز كردند

شنيدم شمّه‌اى از اين معانى * بديدم لمعه‌اى از اين معالى

ز شمس معرفت هشيار گشتم * ز خواب مغفلت بيدار گشتم

مصوّر گشت از اسماء و آثار * منوّر گشت ز آن اطوار و انوار

به ما گفتند ز اسرار نهانى * شهودم گشت ارباب جهانى

از آن سيرى كه عالم شاد گشته * كه سالك بهر او دلشاد گشته