اشارات ايمانيه ( فارسى ) — الصفحة ٢٣٠

[ 68 ] اشارة [ در اينكه سير سالك من اللّه و إلى اللّه است ]

از وطن ما نيز دور افتاده‌ايم * از غم و اندوه آن جان داده‌ايم

ما چو مرغانيم در بحر هوا * مانده‌ايم اندر قفس چون مبتلا

ما شديم از بحر جور حق جدا * در كف صيّاد گشته مبتلا

اى خوش آن روزى كه از اين نفس دون * داستان عقل ما آيد برون

تا صباى قرب علّيين شويم * پيرو رفتار اهل دين شويم

ما ز درياى صفا نوشيده‌ايم * دست اهل معرفت بوسيده‌ايم

ما چو مرغانيم اندر اين قفس * سرّ مطلب را بدان اينست و بس

پس بيا صاحب‌دلى هشيار شو * اندكى با اهل عقبا يار شو

تا همايت از قفس پرّان كند * دل فداى مخزن ايقان كند

فكر دنيا را بنه اندر كنار * روى فكرت جانب عقبا بيار

چون تفكّر مىكنى اى خوش‌خصال * آن تفكّر كن كه افزايد كمال

تا به كى در فكر دنيا مانده‌اى * عاشق پيره‌زنى گنديده‌اى

فكر اين دنيا تو را ديوانه كرد * از ره درگاه حق بيگانه كرد

فكر آن كن كو رضاى حق بود * داستان عاشق مطلق شود

باش پيوسته به حال و فكر خويش * نى به فكر جلب مال و گاو و ميش

تا شوى از رتبه علم اليقين * متصل بر رشته حبل المتين

هر زمان فكرت رسد بر جنّتى * مىخرامد شوق تو بر رحمتى

چون‌كه امروزت نباشد هيچ كار * بهر فردايت كنون تخمى به كار

اين زراعت بهر عقبا شد عيان * پس برو إنّا فتحنا را بخوان

شرح صدرى كو براى دين بود * آسمان اوج عليّين شود

اين جهان زهر است و زال پير زال * اين زمان حد است در آب زلال

آب صافى علم ربّانى بود * راه پاكى و حد سبحانى شود

گر تو از بحر جفا زائل شوى * بر طريق معرفت و اصل شوى