اشارات ايمانيه ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٨

[ 67 ] اشاره در بيان مطالع فيض

مهلتى بايد كه مجذوبت كنم * و اصل درگاه معشوقت كنم

رو مجاهد شو شريعت را ببين * از شريعت پس حقيقت را ببين

نور معنى از شريعت شد عيان * سير عرفان در حقيقت شد نهان

اين ظهور و اين خفا در بسمله * از لسان الحق نشايد زمزمه

گر تو از بهر حقيقت تشنه‌اى * نفس خود را در حقيقت كشته‌اى

كه هواى نفس شادت مىكند * ليك در معنى رمادت مىكند

اين هواى نفس كورت مىكند * از ره جور و جفايت مىخلد

اين هوا شرك است در راه خدا * اتّباعش كفر باشد از جفا

اين هوا آخر تو را مهجور كرد * يعنى از قرب خدايت دور كرد

اين هواى نفس غدّار است و شوم * چون همىآرد بر غفلت هجوم

گاه بر عقل هدا غالب شود * گاه از جور و جفا جالب شود

گاه غافل مىكند از ذكر حق * گاه ذاهل مىشود از ما سبق

گاه مىگويد منم لطف خدا * گاه مىسازد برت جور و جفا

ليك كذّاب است اين نفس حسود * مثل غرقاب است در سير وقود