اشارات ايمانيه ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٧

[ 67 ] اشاره در بيان مطالع فيض

اگر سير تو در بحر صعود است * مقام قرب تو عين شهود است

و گر صهباى تو سير عنود است * براى اهل دل عين عنود است

اگر از حال نفس خود تباهى * تصور كن كه اندر قعر چاهى

تو سير احسن التقويم بودى * چرا غافل تو از سير شهودى

ز سير إنّما گرديده محروم * ز جذب دنيوى گرديده مخدوم

اگر سير إلى اللّه را نمودى * در رحمت به سوى خود گشودى

كه اين سير مطلع جود الهى است * مقام عشق درگاه خدايى است

چه اين سرّ از عبوديت هويداست * مقام خالصان را نور شيداست

چه اين سير از مشيّت فيض دارد * جهالت از مقامش غيض دارد

برو شمس مشيّت را نظر كن * پس آنگه اهل معنى را خبر كن

برو اين عالم لطف خدايى است * مقام و مظهر جود الهى است

وجود منبسط در عين مسعود * كند اقبال اندر عين مشهود

شهودش با حقيقت گشته توأم * رضايش بهر حق گشته مسلّم

و بدانكه سلوك فيض و جذبه تحصيل ملكوتيّه و خروج از مشكلات ناسوتيّه منوط به مجاهده شرعيّه و سلوك مسالك شريعت مقدّسه است ، تا آنكه بر صراط طريقت استوار شوى ، و به فيض مراسم حقيقت مستفيض گردى .