اشارات ايمانيه ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٤

[ 66 ] اشاره در بيان سير عالم فناء

همچو آن نور ضعيف ماهتاب * در بر درياى نور آفتاب

چون‌كه نور او ز خورشيد است و بس * چون نباشد مىشود او منطمس

نيست ممكن را ز خود چيز ديگر * جز سواد الوجه امكان اى پسر

نسبت خورشيد در اينجا خطاست * فيضها مجذوب اسرار خداست

چون‌كه ذات حق وجود مطلق است * فيض ذات منبسط هم از حق است

از وجود منبسط آيد پديد * چون‌كه مفتاح غيوب است و سديد

آن وجود از سير بسط مرتضاست * فيض و بسط او ز لطف مصطفاست

چون مشيّت با ولايت راز شد * لاجرم گنجينه اسرار شد

فيض حق ز ابواب او جارى شود * جود حق ز اسرار او سارى شود

او صراط حق و او نور وجود * او ولى درگه ربّ ودود

چون‌كه ابواب مشيّت شد پديد * حق براى لطف و جودش آفريد

چون‌كه مفتاح افاضت يار شد * علّت غائيّه انوار شد

در ولايت ز اهل ذكر حق شده * در حقيقت ذاكر مطلق شده

آنكه چون راه محبّت طى نمود * در مقام ذكر و شيدا و شهود

ذاكر مذكور از وى شد نمود * گشت پيدا آنچه از اسرار بود

چون ولايت مظهر راه حق است * زين سبب حق با ولى مطلق است

چون مشيّت با ولايت يار شد * آن ولايت منبع اسرار شد

چون مشيّت فيض قدسى بوده است * لاجرم اندر ولى بغنوده است

اين مشيّت نور حق است از عيان * رو مقام « لى مع اللّه » را بخوان

چون مشيّت مظهر جود است و جان * « نحن خزّان اللّه » آمد در عيان

چون مشيّت با اراده توأم است * مظهر اللّه و اسم اعظم است

اين مشيّت نور عرش داور است * با اراده لطف حق را در بر است

چون مشيّت با اراده يار شد * در ولىاللّهيم اسرار شد