اشارات ايمانيه ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٢

[ 65 ] اشاره در بيان شمه‌اى ديگر از عوالم محبّت

آن رضا را جنّت فردوس دان * تا نخواهى اين جهان و آن جهان

رو به وادى سعادت اى جوان * پس مقام « هل أتى » را هم بخوان

يك نظر سوى مقام كبريا * يك نفر مفتون ارباب صفا

حبّ اهل دل رضاى حق بود * دوستى اوليا بر حق بود

چون‌كه از صدق و صفا عاشق شدى * بر فناى اوليا وامق شدى

گر شناسى شهد اهل دل به دل * كى شوى بر عالم وحدت خجل

عاشقى خواهم چو مردان خدا * و آنكه باشد فارغ از جور و جفا

عاشقى خواهم به گفتار ألست * تا وفا سازد بدان‌سو عهد و بست

عاشقى خواهم به شرع مصطفى * تا شود فانى به راه مرتضى

عاشقى خواهم از اين عالم به در * تا شود مشهود ارباب نظر

عاشق از قيد هواى دل برست * مرد عاشق دل به اين دنيا نبست

عاشق آن باشد كه زنجيرش گسست * . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

گشته پرّان همچو مرغ اندر هوا * چون خلوص اهل بيت مرتضى

عشق ويرانه كند آفاق را * دوست فرزانه كند عشّاق را

اى برادر عشق حق را نوش كن * آيه « لا تقنطوا » را گوش كن

عشق حق نور است نزد اهل دل * لطف حق جود است بهر اهل دل

عشق بحر است و دلت كشتى آن * نور جزير « 1 » است از بر هستى آن

هركه از فيض خدا چون طور شد * لاجرم وارسته رنجور شد

دل كه خالى شد ز عشق سرمدى * مىشود گمره چو بو جهل دنى

و آنكه كامل شد ز سير مرتضى * عاشق حق شد ز نور اصطفا

عاشقى خواهم بود مفتون حق * كه مسدّد باشد از ربّ فلق

( 1 ) . متن چنين است .