اشارات ايمانيه ( فارسى ) — الصفحة ٢٠٧

حكايت

تا شوى رهبر به عقل و دين خود * پى برى بر رشد و بر آئين خود

مست دنيا پى به عقبا كى برد * مرد جاهل كى ز دنيا بگذرد

نى صفا را ياد كردى نى وفا * نى به خود رحمى نه شرمى از خدا

گر تو هستى ز اهل دين با اعتقاد * مىكنى در راه يزدان اجتهاد

گر كنى بر اهل طغيان اعتماد * متّصف گردى به سوى ارتداد

داد از كردار و از گفتار تو * واى بر اعمال و بر رفتار تو

پند بادت از حقيقت بو الفضول * شرم بادت از خدا و از رسول

گر خدا خواهى شوى عبد صبور * تا شوى مقبول درگاه غفور

عذرها مىگو به درگاه خدا * رازها مىگو تو بر اهل وفا

چون شوى مجذوب درگاه احد * مىشوى محبوب درگاه صمد

آنكه راهى با امام عصر يافت * نور اسمائى به قلبش بهره يافت

منعكس گردد در آنجا بهر خود * مطمئن سازد بر آن نور شهود

چون‌كه نور وى در آن جلوه نمود * مىشود مشهود انوار وجود

هم به طيّاران حقّ ملك قدس * هم به حقّ محرمان شهد انس

هم به سيّاحان انس يرملون * مقصد اصلى و امر كاف و نون

رهنمايان صراط المستقيم * بانيان راه منهاج القويم

هم به مشتاقان انوار جمال * هم به عشّاقان ابواب وصال

مجمع البحرين سيّاح وجود * مظهر بحر معانى وجود

آن قريب محرم راه غفور * و آن صراط رحمت ربّ شكور

آن انيس مرصد غيب الغيوب * آن امين راه ستّار العيوب

آنكه از دين محمّد شد رشيد * بر وصال درگه حق زد اميد

آن محمد كه بود ختم رسل * هادى خلق و نمايان سبل

و اصل قوسين تنزيل صعود * منتها و مبدأ عين شهود