اشارات ايمانيه ( فارسى ) — الصفحة ١٩٨

[ 57 ] اشاره شهوديّه [ در مقام واحديّت ]

بدانكه اسماء الهيّه هزار و يك است ، و تمام آن معانى در مقام واحديّت الهيّه است ؛ و برخى از آن معانى از صفات جماليّه و برخى جلاليّه و برخى كماليّه است . و واجب الوجود مستجمع جميع كمالات وجوبيّه ، و اسم « اللّه » جامع جميع مراتب اسمائيّه است .

و اسماء اللّه از عوالم انوار است ، و انوار مقدّسه چهارده معصوم عليهم السّلام نور الانوار هستند كه نوّرت منهم الأنوار . و چون سالك تعلّقات را قطع نمايد به مقام شهود اسمائيّه فائز مىشود . و هريك از اسماء الهيّه را اسم اعظم مىداند و مظهريّت جامعه مىخواند .

از آن راهى كه اللّه اسم ذات است * ظهور جمله اسماء و صفات است

اگر آگه شوى بر سرّ اسما * ظهور حق شود بر تو هويدا

چه آيات خدا تأثير ذات است * همه اسما ز كشف آن صفات است

چه توحيد خدا در قرب نور است * مقام اهل دل چون كوه طور است

در آن سرّى كه بر آن شهود است * حقايق را در آن وصف ظهور است

نظر كن بر مقام جمع اسما * كه هر كونى بود در آن هويدا

به هر اسمى كه سالك رو نمايد * در آنجا سرّ اسماء را ستايد

چه سيرت رفت بر تعبير اسما * شناسى اسم اعظم را ز اسما

چه عارف گشت و اصل بر شريعت * شود آگه بر اسرار حقيقت

حقيقت از شريعت گشته پيدا * ظهورش بود از سير إلى اللّه