اشارات ايمانيه ( فارسى ) — الصفحة ١٧٣

[ 50 ] اشاره عرفانيّه در بيان سير و سلوك

اى ز غفلت غرقه دنيا شدى * مىندانى ظلم شيطانى شدى

شور شيطان را همىخوردى مدام * از براى دين بگشتى نيك‌نام

هر دوعالم رو به حق بنموده‌اند * در سجودش ذكر حق پيموده‌اند

هر جماد و هر نبات و هر حصات * جملگى از ياد او دارد حيات

تو چرا از ذكر يزدان غافلى * مجرمى و مجرمى و مجرمى

اى نديده طلعت قدّوسيان * وى نخوانده شاهد كرّوبيان

آنكه از راه حقيقت دور شد * لاجرم از ظلم و عصيان كور شد

و آنكه از علم لدنّى دور شد * چون چراغ بو لهب بىنور شد

آنكه كاشف گشت از نور هدا * از طريق شرع شد اى مقتدا

نور حق از چهره‌اش پيدا شود * در مقام معرفت شيدا شود

حكمت ايمانيان فرزانه است * حكمت يونان بسى افسانه است

ذوق عرفان جوى از راه صفا * تا شوى هم‌دفتر اهل وفا

چون خدا « اوفوا بعهدى » گفته است * جوهر معنى در اين درّ سفته است

گر وفادارى به‌سويش روى كن * آب لطف رفته را در جوى كن