اشارات ايمانيه ( فارسى ) — الصفحة ١٣١

گفتار در اشاره به عالم قدس

كو طبيب دلى در اين عالم * خسته‌اى درددل كه را گويد

كو دلى قابل قبول دعاء * كو زبانى كه ربّنا گويد

كو فقيرى كه در مراتب فقر * سرّ خود را به رهنما گويد

كو فقيهى كه در حمايت شرع * سرّ حق را به اهل دل گويد

كو دليلى كه در هدايت خلق * سرّ توحيد را عيان گويد

كو مسيحى كه مرده زنده كند * خبرى چند از سما گويد

كو محمد كه سرّ ما أوحى * به على شاه اوليا گويد

كو على آن درِ مدينه علم * تا كه اسرار حق عيان گويد

يا به گوشم رسيده سرّ ألست * سر هر موى من بلى گويد

يا شوم غرق مظهر توحيد * تا سر و پاى من فنا جويد

يا توجّه كند به عالم قدس * لطف حق را ز إنّما جويد

يا شود آگه از مظاهر غيب * سرّ حق را ز إنّما جويد

يا چو آن فانيان حقّانى * در رضا شوق ربّنا جويد

يا چو اهل دل از مراسم قدس * شكر حق از ره وفا گويد

يا چو آن فانيان سبحانى * به كلام خدا ثنا گويد

در طريق خدا فدا گردد * هر زمان سرّ لا فتى جويد