اشارات ايمانيه ( فارسى ) — الصفحة ١٢١

[ 31 ] اشاره [ در لزوم تفريغ قلب از غير خدا ]

سالها جرم و گنه بنموده‌اى * با عجوز دنيوى بغنوده‌اى

تو شهود راه حق ننموده‌اى * زين سبب راه جفا پيموده‌اى

سالها جرم و گناهت هست كار * خويش را اصلا ندانى شرمسار

حق تو را بس مكرمت فرموده است * باب احسان بر رخت بگشوده است

نعمتت را هر زمان كرده فزون * لطف او هردم تو را شد رهنمون

تو نكردى غير طغيان و جهود * مىنكردى شكر احسان اى عنود

تو عدم بودى وجودت داده است * باب رحمت بهر تو بگشاده است

از همه آفات حق بودت پناه * ورنه حالت روز اول شد تباه

تا به رشدت اين‌چنين آورده است * سالها در نعمتش پرورده است

حال اى محجوب درگاه خدا * اى ضعيف مبتلاى بينوا

يك زمان رو سوى درگاه احد * تا شوى تائب برِ ربّ الصمد

فقر اى نادان دواى حال تو است * اين دوا سرمايه آمال تو است

تا تو را واقف كند بر جان تو * جلوه‌گر سازد ره ايمان تو

ما طبيب درد و درمان توييم * آگه از بيمارى جان توييم

تا ز خبث نفس درمانت كنيم * از طريق علم آگاهت كنيم

از حديث نفس آزادت كنيم * چاره امراض پنهانت كنيم

ورنه زين امراض مىگردى هلاك * چون شوى فانى نباشد هيچ باك

اين صفاى فقر اين راه وفا * اين سلوك سير و اين راه هدا

اين حجيم ظلم و آن جور و جفا * اين طريق عدل و سير اصفيا

هر دو را از بهر تو لائح نمود * باب حجّت را به رويت برگشود

تا نگردى در قيامت عذرخواه * حال عصيانت شود چون من تباه