اشارات ايمانيه ( فارسى ) — الصفحة ١١٦

[ 31 ] اشاره [ در لزوم تفريغ قلب از غير خدا ]

[ 31 ] اشاره [ در لزوم تفريغ قلب از غير خدا ]

[ 31 ] اشاره [ در لزوم تفريغ قلب از غير خدا ]

بدان اى عزيز تا ترك علايق دنيويه را ننمايى ، و قلب خود را از غير ذكر خدا فارغ نسازى ، به بساط قرب محبّت فائز نگردى .

گر دليل راه تو شهوت بود * در دو عالم خاكت اندر سر شود

خلق را شهوت اسير و زار كرد * از طريق آخرت بيزار كرد

تو مقامت قرب علّيين بود * رهنمايت اهل عقل و دين بود

عقل تو از عقل كل گشته پديد * نفس تو از ظلّ حق دارد اميد

روح تو از روح كلى بهره‌مند * سرّ تو از سرّ اعلى ديده پند

نور رحمت چون‌كه ره‌پيما بدت * رو به درگاه حقيقت آردت

گر ببندى چشم از غير خدا * مىشوى از نور . . . اندر صفا

اين طلسم دون را چون بشكنى * غير حق را بهر حق گر بفكنى

مىشوى فارغ از اين دار دنى * ورنه صد ره سوى دوزخ مىتنى

چشم شهوت را ببند اى نور عين * تا شوى چو [ ن ] شاهد بدر و حنين

فكرتِ دنيا تو را ديوانه كرد * در وجودت افسر افسانه كرد

صوت قارون بشنو از زير زمين * كه ز دنياى دنى دارد انين

ناله قارون شنو حالش نگر * تا نگردى از حقيقت بىخبر

پس نظر كن سوى اصحاب صفا * تا شود قلبت پر از صدق و صفا