اشارات ايمانيه ( فارسى ) — الصفحة ١١١

[ 28 ] اشاره [ در جنّت روحانى ]

ليك بايد در فنا . . . شوى * ورنه در راه خطر [ ها ] لك شوى

چون فنا گشتى نبينى غير حق * عشق تو آيد ره رب الفلق

گاه در ذكر و مناجات و شهود * تا شوى مجذوب درگاه ودود

اين . . . بايد طلب در راه دين * تا شوى راه حقيقت را قرين

از دو عالم بگذر اى مرد خدا * تا شوى عاشق [ تو ] بر صدق و صفا

مرد بايد در طلب جاهد شود * از خيال ما سوى زاهد شود

گر نباشى در طلب در روز و شب * سخت بينى در قيامت صد تعب

قبر تو گردد محل مور و مار * مىبرآرد از وجودت صد دمار

آتش دوزخ به تو تابش كند * سيئاتت جملگى آتش شود

غرق درياى جهنم مىشوى * در عذاب خود مسلّم مىشوى

جدّ [ و ] جهدى بهر يزدان پيش گير * پس صبورى را براى خويش گير

تا تجلّى را ببينى [ تو ] عيان * مىشوى مشتاق ارباب جنان

ور نباشى در طلب مفتون شوى * از سماء معرفت بيرون روى

صبر كن صبرى كه بايد در خلج « 1 » * ز آنكه الصبر است مفتاح الفرج

آن صبورى مخزن سرّ خداست * و اصل گنجينه صدق و صفاست

صبر چو [ ن ] آيد محبّت مىشود * آن محبّت بر حقيقت مىرود

( 1 ) . درد استخوان از كوفتگى .