اشارات ايمانيه ( فارسى ) — الصفحة ٦٨

[ 18 ] إشارة في تفسير قوله عليه السّلام في الزّيارة الجامعة الكبيرة : « و أشرقت الأرض بنوركم »

فيض تو بود علّم الأسماء * جمله از علم تو مرايا شد

اى ز عشقت دو كون شد روشن * مهر تو بر فراز اعلى شد

اين سخن مىشنيدم از دل و جان * همه جن و انس و كون و مكان

كه يكى هست و نيست غير از هو * وحده لا إله الّا هو

* * *

دوش در سلك عاشقان بلا * نظرم رفت سوى كرب‌وبلا

دوستان خدا به هر سامان * غرقهء خون به سان بسلامان

* * *

دوش در اقليم هم صدق و صفا * رفته بودم در زمين كربلا

عاشقان حق همه واله بدند * در مقام عشق از بهر وفا

يك طرف قاسم عروسيش عزا * جسم صد چاكش به سان توتيا

يك طرف لب‌تشنه جمله اوليا * يك طرف سيراب خيل اشقيا

يك طرف سالار مظلومان حسين * سر برهنه مانده اندر قتلگا

* * *

دوش رفتم به كوى اهل يقين * شعله عشق را شدم شيدا

پير گفتا از ره تسليم * گر تو خواهى بيا به عين رضا

باش مشغول ذكر و در تسليم * باش راضى تو بر قضاى خدا

چون يقينت ز مهر كامل شد * برسى بر مقام صدق و صفا

چشم دل باز كن كه حق بينى * بگذر از قيد هر جفا و وفا

عاشقان غير دوست كى بينند * فارغند از خصايص اشيا

گر تو عشق خدا به سر دارى * بگذرى سوى علّم الأسما

سرّ حق را ز چشم دل بينى * مظهر اللّه را عيان بينى