اشارات ايمانيه ( فارسى ) — الصفحة ٦٤

[ 17 ] اشاره [ در لزوم قتل نفس امّاره ]

* * *

چشم دل باز كن كه هو بينى * غير حق را فنا نهان بينى

گر به سامان عشق روآرى * عالم امر را عيان بينى

گر ز سرّ حقيقت آگاهى * چرخ هفت آسمان به دل بينى

آنچه خواهى ز آسمان مراد * همه را از رضاى حق بينى

از جهان و جهانيان گذرى * جلوه لطف لا مكان بينى

تا به جايى رساندت ز مقام * عين اشياء را عيان بينى

بعد از آن از صوامع ملكوت * سرّ حق را ز لا فتى بينى

چون شوى در اطاعت جبروت * كه به عين اليقين خدا بينى

چون‌كه كامل شدى ز معرفتش * سرّ حقّ اليقين عيان بينى

گر ز قيد هوا رها يا بى * همه عالم ز فيض حق بينى

گر ز اسرار وحدتش پويى * نور عشّاق را ز جان بينى

گر ز ظلمات خويش درگذرى * همه عالم مشارقش بينى

چشم بگشا به عالم امكان * كه مقام مشيّتش بينى

هر مشيّت كه هست در ناسوت * جمله را سرّ وحدتش بينى

بعد از آن از لوامع جبروت * جمله عشّاق حق عيان بينى

جلوه‌گاه رضا ز مصدر عشق * چشم بگشا كه گلستان بينى

گر فناء و فنائيان خواهى * خيل عشّاق حضرتش بينى

اين فناء بر بقاء بود مشتاق * كه ز ابواب رحمتش جويى

گر شموس و مشارقش خواهى * همه را سرّ وحدتش بينى

عرش و كرسى و نور امكان را * از ظهور عنايتش بينى

آنچه بينى ز ماه تا ماهى * از مقام اراده‌اش بينى

لوح محفوظ تا حقايق نور * جمله را ظلّ رأفتش بينى