اشارات ايمانيه ( فارسى ) — الصفحة ٥٧

در مدح حضرت صاحب الأمر صلوات اللّه عليه

گر تو عين اليقين به دست آرى * يا [ كه ] حق اليقين ز صدق و صفا

بگذرى از عوالم ناسوت * ز مقام فناى ارض و سما

گر طريق عبادتش پويى * مىشوى فارغ از چه دنيا

اى ز نور تو عالمى روشن * لطف تو نوربخش ارض و سما

جان فداى تو چون تويى رهبر * سر به پاى تو چون تويى مولا

هركه بر كوى تو پناه آورد * بر طواف تو واله و شيدا

هرچه ديدم مديح ذات تو بود * عرش تا فرش از زمين و سما

اى كه عين حقى به ما بنگر * كه حقايق ز نور تو پيدا

خلق عالم بنور مكرمتت * گر نبودى نبود ارض و سما

هركه موجود شد ز كتم عدم * مهترت بود مظهر الاسما

علم عالم ز لطف تو موجود * نور تو بود علّم الاسما

هركه منظور حق شد از ره فيض * بارگاه تو بود راه خدا

هر وليى كه نور دنيا شد * پرتو نور تو است شمع هدا

غائبى زير ابر پنهانى * فيض‌بخشى به سوى خلق خدا

هركه نور ولايتت بيند * مىرسد بر فراز كوى وفا

هركه جام محبتت نوشد * مىشود فارغ از همه شيدا

اى ولى خدا امام زمان * كه تويى نور عالم معنا

اى ز مهر تو ديده‌ها روشن * دوستانت چو جنة المأوى

بر فقير ذليل كن نظرى * در مصيبات دهشت عظمى

* * *

اى غرقهء عالم جسمانى * مغلوب عوالم حيوانى