تاريخ قم ( فارسى ) — الصفحة ٤٠٢

صهباى قمى

فرق‌ها باشد ميان آدمى و آدمى * كز يك آهن نعل سازند از يكى ديگر سنان

دست عدلى را كه آرى بر سر يك زيردست * در لحد خورشيد بينى در قيامت سايبان

سيم را رونق نخيزد تا برون نايد ز سنگ * لعل را قيمت نباشد تا بدر نايد ز كان

غزل

غزل

روزگار آشفته‌تر ، يا زلف تو يا كار من * ذره كمتر يا دهانت ، يا دل غمخوار من

شب سيه‌تر يا دلت ، يا حال من يا خال تو * شهد خوشتر يا لبت ، يا لفظ گوهربار من

مهر و مه رخشنده‌تر ، يا راى من يا روى تو * طالعم گردنده‌تر ، يا خوى تو يا كار من

صبر من كم ، يا وفاى نيكوان ، يا شرم تو * خوبى تو بيشتر ، يا غصّهء بسيار من

چشم تو خونريزتر ، يا چرخ ، يا شمشير شاه * غمزهء تو تيزتر ، يا تيغ ، يا بازار من

قوامى گنجوى

قوامى گنجوى

او را استاد قوامى مطرزنى خباز مىخوانند ، و آن جناب عم شيخ نظامى قمى است در صنايع و بدايع سخن صاحب مهارت است . اشعار زيادى از آن جناب نقل شده ، و اين اشعار از اوست :

دلا امروز كارى كن كه فريادت رسد فردا * چه باشد طالب دنيا كز آن غالب شود سودا

چه سازى عقل نامى را اسير عالم فانى * چه تازى مرد مصلح را به دنبال زن رعنا

تو در دنبال دنيايى و مرگ اندر قفاى تو * ز پيشت هيبت شير است و از پس بيم اژدرها

صهباى قمى

صهباى قمى

اسمش آقا محمد تقى ، تخلص از مشتاق اصفهانى گرفته ، از اشعارش سه هزار بيت در ديوانش مكتسب شده ، در سنه 1191 در دار العلم شيراز رحلت نمود . شاعرى غزل‌سرا بود :

شادم به اسيرى كه به جز كنج قفس نيست * جايى كه توان برد سرى زير پر آن‌جا

*

صهبا خم باده مى فروشى بوده است * پيمانه حريف باده‌نوشى بوده است

*

آن را كه به ميخانه صبو مىنامند * مستى است كه هر لحظه به دوشى بوده است