تاريخ قم ( فارسى ) — الصفحة ٣٩٠

ملا دركى قمى

خاتمه در احوال شعراى قم منقول از تاريخ علما و شعراى گيلان كه به طبع رسيده « 1 »

مير على قمى

از شعراى ولايت قم بوده ، شاعرى خوش‌قريحه ، چنانچه از اين قطعه‌اش كه در دست است ظاهر مىشود :

اين قوم فرومايه كه گيرند به هيچم * با دست طمع دامن جودى كه گرفتم

گر هست گرفتن سبب خست مردان * جز عبرت ازين زن صفتان من چه گرفتم

گر همت دادن كه نمايم نه گرفتن * آن كس كه دهد كيست گرفتم كه گرفتم

ملا دركى قمى

از شعراى قديم بوده ، محل ولادت او در قم بوده و چندى به اصفهان براى مجالست با شعرا رفته كه طبعش در نهايت درويشى بود ، و بعد از چندى دوباره از اصفهان به قم كه مسكن اصلى او بود برگشت ، و در شهر قم هم فوت شد . كلياتش قريب بيست هزار بيت است اين اشعار از اوست :

سرمست بزم ساخته چشمت پياله را * ناسوره كرده شور لبت داغ لاله را

زنده در عالم تصوير همين نقاش است * همه را خواب عدم برده و بيدار يكى است

ما را به مهربانى صياد الفتى است * ورنه به نيم ناله قفس مىتوان شكست

خط رسيد از عارضش تا هم‌نشين غير شد * آتش او تا مرا مىسوخت خاكستر نداشت

بر رخ عاشق كم حوصله افسوس كه نيست * آن‌قدر رنگ كه در پيش تو تغيير دهد

جنون ز روز ازل بود قسمتم ليكن * به اين كه دير رسيدم نصيب مجنون شد

( 1 ) - بعضى از اين شعرا و شعر آنها قبلا هم ذكر شد .