تاريخ قم ( فارسى ) — الصفحة ٣٨٥
مستوفى
رياضيت نفسانى اشتغال دارد .
به قتل من چه كنى رنجه دست و بازو را * كه يك اشاره بس است آن دو تيغ ابرو را
به روز معركه مردان سپر بيندازند * به تن زره كنى ار حلقه‌هاى گيسو را
*
با وجود سر كويت كه بود به ز جنان * به جنان كى قدم اى رشك جنان خواهم زد
مرشد
مرشد
نامش عباسقلى بيگ از اعاظم كدخدازادگان اين بلد است كه از بدايت عمر تا پايان رحلت از اين جهان فانى شب و روزى بر او نگذشت كه حريف باده و اليف ساده نبود . اصغاى طنبور را رواح از بكور فرق نمىگذاشت . مفصلا حالت او را در « تذكرهء شعراى معاصرين » عرض كرده‌ام . در سنهء يكهزار و دويست و هشتاد و نه ( 1289 ) به دار آخرت خراميد .
ترك نگارى كه بر كمر قمه دارد * وز قمه‌اش قصد كشتن همه دارد
گر قمه‌ى خود كشد كُشد همه كس را * خود بده انصاف از كه واهمه دارد
بر بُر آن تيره زلف سركش خود را * زان كه به گردن هزار مظلمه دارد
چشم سياهت ز آهوان ختائى * سر به بيابان نهاده صد رمه دارد
پيش لبت لاف معجزات مسيحى * صورت دعوى بر سيلمه دارد
مستوفى
مستوفى
نامش ميرزا ابو القاسم از خانوادهء نجيب و دوده‌ى اصيل اين بلد است كه اجدادش به علو رتبه و سمّو قدر و منصب استيفا و سررشته‌دارى معروف و ممتاز بوده‌اند . خط نسخ تعليق را خوش مىنويسند .
خاك ره گشته‌ام به اميدى * كه مگر بر سرم گذار كند
فردى از شيخ در كلام آرم * تا كه شعر من آبدار كند
يار بايد هرآنچه يار كند * بر وجود خود اختيار كند
خواست خالق كه آيت رحمت * بر همهء خلق آشكار كند
*
كرد نور محمدى ظاهر * كه از آن نور دفع نار كند
محيط