تاريخ قم ( فارسى ) — الصفحة ٢٧٨

سيد صدر الدين بن سيد محمد باقر رضوى قمى ،

سعيد بن سعيد

از اصحاب حضرت جواد عليه السّلام است .

سهل بن راذويه ،

علامه در خلاصه از ابن نوح نقل كرده كه گفته است : كنيت سهل ابو محمد است ، از اهل قم و از ثقات و نيكو حديث و پاكيزه روايت و محل اعتماد بوده ، و نجاشى گفته است : او راست كتاب فضل الموالى و كتاب الرد على مبغضى آل محمد صلى اللّه عليهم .

سهل بن هرمزان

بضم هاء و سكون راء مهمله و ضم ميم و زاء ، از ثقات قميين است و اندك حديث بوده چنان‌كه علامه در خلاصه گفته است . شيخ نجاشى نيز در اين جمله موافق است و در مشتركات نيز او را توثيق كرده است . شيخ در فهرست و نجاشى در رجال گفته‌اند كه او را كتابى است كه آن را حسن بن على زيتونى از وى روايت نموده است .

سهل بن يسع بن عبد اللّه بن سعد اشعرى ،

علامه در خلاصه و نجاشى در رجال پس از اين كه او را از قميين شمرده‌اند به تكرار لفظ ثقه در وثاقت وى مبالغه كرده‌اند و گفته‌اند كه او روايت مىكند از حضرت كاظم و حضرت رضا عليهما السلام ، و نجاشى از كتاب وى نيز خبر داده است .

باب شين

شيخ جليل ثقه ابو الفضل سديد الدين شاذان بن جبرئيل بن اسمعيل قمى

در آمل آلامل است كه وى مردى عالم و فاضل فقيه عظيم الشأن جليل القدر بوده است . كتاب‌هائى دارد كه از جمله كتاب « ازاحة العله فى معرفة القبله » و كتاب « تحفة المؤلف الناظم و عمدة المكلف الصائم » ، و كتاب « فضايل » .

شيخ شيرزاد بن محمد بن محمد بن بابويه ،

در فهرست شيخ منتجب الدين است كه وى فقيه و صالح بوده است .

باب صاد

سيد صدر الدين بن سيد محمد باقر رضوى قمى ،

مجاور نجف اشرف از علماى اواخر دولت صفويه به بعد است و از بزرگان محقين اين طايفهء عليه مىباشد . چنان‌كه در روضات الجنات مىگويد : در مرحلهء فضيلت و تدقيق وجودت تصرف و تحقيق فردى است بلاثانى .