تاريخ قم ( فارسى ) — الصفحة ١٩٩

صحن زنانه يا موزه « 1 »

از قدوم او در دولت به رويش باز شد * گوئى از فردوس بگشودند بر رويش درى

شد به سعى او چنان آباد كاهل آن ديار * مصر را ده مىشمارند و ده مستحقرى

پيش از اين گر هر ده و شهرى به حالش مىگريست * خندد او اكنون به هر اقليم و بر هر كشورى

كرد برپا بس اساس نو در آن شهر كهن * دادش اول از حصارى تازه زيبى و فرى

لوحش اللّه چون حصار آسمان ذات البررج * فرق هر برجى بلند از فرقدان در برترى

شوخ چشمان فلك شبها پى نظاره‌اش * از بروج آسمان هريك برون آرد سرى

باره‌اى چون سدّ اسكندر به گرد قم كشيد * لطف حقش ياور و الحق چه نيكو ياورى

عقل چون ديد از پى تاريخ اين حصن حصين * گفت : « سدى نيك گرد قم كشيد اسكندرى »

( 1297 ) *

اى بر خورشيد رأيت مهر گردون ذره‌اى * آسمان در حكم انگشت تو چون انگشترى

با كف دريا نوالت ، هفت دريا قطره‌اى * پيش خرگاه جلالت ، هفت گردون چنبرى

حال زار من چه پرسى اين نه بس كز روى تو * دور ماندستم چه دور از روى خود نيلوفرى

بوى دود عنبرين من گواه من كه چرخ * بى تو افكنده است چون عودم به سوزان مجمرى

روزها ناز و به شبها غمزه از بس ديده‌ام * ز اختران هريك جگر مىسوزدم چون اخگرى