اصطلاحات صوفيان ( متن كامل رساله مرآت عشاق ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٨٤

5 . فهرست اشعار فارسى

نيابد هركه دلدارى چو من زار و حزين اولى * نبيند هركه غمخوارى چو من غمخوار اولىتر 127

نيازمند بلا گو رخ از غبار مشوى * كه كيمياى مراد است خاك كوى نياز 245

نى درد مانَد نى دوا نى خصم مانَد نى گوا * نى ناى مانَد نى نوا نى چنگ زير و بم زند 243

نيست مرا ز خود خبر بيش ازين كه در جهان * مست خراب آمدم مست خراب مىروم 226

نيست مسجد جز درون سروران * آن مجاز و اين حقيقت اى فلان 78

نى مرد مناجاتم نى رند خراباتم * نى درخور محرابم نى در صف خمّارم 232

واگذارش كه به خون جگر خود سازد * كيست صائب كه به بزم تو قدح نوش شود 311

ور چنين زير خم زلف نهد دانهء خال * اى بسا مرغ خرد را كه به دام اندازد 377

ور نبودى ديده‌هاى صبح‌بين * نى فلك گشتى نه خنديدى زمين 23

وصال او ز عمر جاودان به * خداوندا مرا آن ده كه آن به 148

وصال اهل هوس جويند عاشق را بس اين دولت * كه او در كوى تو بدنام و جمعى بدگمان گردد 73

وصال حق ز خلقيّت جدايى است * ز خود بيگانه گشتن آشنايى است 143

وفا كنيم و ملامت كشيم و خوش باشيم * كه در طريقت ما كافرى است رنجيدن 151

وفا مجوى ز كس ور سخن نمىشنوى * به هرزه طالب سيمرغ و كيميا مىباش 254

وقت آن شد كه به زنجير تو ديوانه شويم * بند را برگسليم از همه بيگانه شويم 134

وقت است كز فراق تو و ز سوز اندرون * آتش درافكنم به همه رخت‌وپَخت خويش 327

وقت طرب خوش يافتم آن دلبر طنّاز را * ساقى بيار آن جام مى مطرب بساز آن ساز را 176

وگر او به وعده گويد كه دمى دگر بيايم * همه وعده مكر باشد بفريبد او شما را 224

وگر كنم طلب نيم‌بوسه صد افسوس * ز حقّهء دهنش چون شكر فروريزد 61

وگر مستان مستيم از تو ايمان * وگر بىپا و دستيم از تو ايمان 64

وگر هندو و گر گبر و مسلمان * به هر ملّت كه هستيم از تو ايمان 64

و ليكن كى نمايى رخ به رندان * تو كز خورشيد و مه آيينه‌دارى 60

هاتف آن روز به من مژدهء اين دولت داد * كه بر آن جور و جفا صبر و ثباتم دادند 296

هربار به رنگى بت من روى نمودى * اين بار به رنگ همه اطوار برآمد 19

هر بلا كاين قوم را حق داده است * زير آن گنج كرم بنهاده است 78

هر بىخبر نشايد اين راز را كه اين را * جانى شگرف بايد ذوق لقا چشيده 386

هرچه بيند دل و طبع از صنعش * به ربوبيّت او راهبر است 318