اصطلاحات صوفيان ( متن كامل رساله مرآت عشاق ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٧٤

5 . فهرست اشعار فارسى

كتاب عشق را مضمون همان است * كه رويش مصحف حسن عيان است 189

كجا كردم من از يادش فراموش * كه در هجران بود يارم در آغوش 382

كرشمه‌اى كن و بازار ساحرى بشكن * به غمزه رونق و ناموس سامرى بشكن 196

كرشمهء تو شرابى به عاشقان پيمود * كه علم بىخبر افتاد و عقل بىحس شد 196

كز نيستان تا مرا ببريده‌اند * از نفيرم مرد و زن ناليده‌اند 236

كس به دور نرگست طرفى نبست از عافيت * به كه نفروشند مستورى به مستان شما 229

كس نمىگويد كه يارى داشت حقّ دوستى * حق‌شناسان را چه حال افتاد ياران را چه شد 187

كسى اين سر شناسد كو گذر كرد * ز جزوى سوى كلّى يك سفر كرد 250

كسى كو افتد از درگاه حق دور * حجاب ظلمت او را بهتر از نور 126

كشتهء چاه زنخدان توام كز هر طرف * صدهزاران گردن جان زير طوق غبغب است 397

كفارت آنكه روزه خوردم رمضان * در عيد نماز بىطهارت كردم 103

كفر زلفش ره دين مىزد و آن سنگين‌دل * در پىاش مشعلى از چهره برافروخته بود 198

كفر كافر را و دين ديندار را * ذرّهء دردى دل عطار را 124

كفر و ايمان هر دو گر پيش آيدش * درپذيرد تا درى بگشايدش 37

كفر و دينند در پيش پويان * وحده لا شريك له گويان 190

كمال دلبرى و حسن در نظربازى است * به شيوهء نظر از نادران دوران باش 335

كمان ابرويش گر شد گره‌گير * كرشمه بر هدف مىراند چون تير 140

كمترين چيزيت در محو صفات * بخشش جان است و ترك ترّهات 347

كم خور قدح مرادت از ساقى دور * فردا كندت خمار كه امشب مستى 15

كنون كه مىدمد از بوستان نسيم بهشت * من و شراب فرح‌بخش و يار حورسرشت 284

كو آن زبان مدح‌سراى سزاى دوست * مدهوش شوق را چه مجال ثناى دوست 361

كوته‌نظران كنند وصفت * تشبيه به سرو بوستانت 153

كو كريمى كه ز بزم كرمش غم زده‌اى * جرعه‌اى دركشد و دفع خمارى بكند 366

كوى نوميدى مرو اميدهاست * سوى تاريكى مرو خورشيدهاست 201

كه جهان صورت است و معنى دوست * ور به معنى نظر كنى همه اوست 3 ، 292

كه رفتم از سحرگه تا شبانگاه * مگر گفتم ز پس كردم بسى راه 341

كه يكى هست و هيچ نيست جز او * وحدهُ لا إله الّا هو 246