اصطلاحات صوفيان ( متن كامل رساله مرآت عشاق ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٧١

5 . فهرست اشعار فارسى

عاشقى را كه چنين بادهء شبگير دهند * كافر عشق بود گر نبود باده‌پرست 199

عالم از شور و شر عشق خبر هيچ نداشت * فتنه‌انگيز جهان غمزهء جادوى تو بود 276

عالم از نالهء عشّاق مبادا خالى * كه خوش‌آهنگ و فرح‌بخش نوايى دارد 276 ، 289

عالم همه پردهء مصوّر * اشيا همه نقش‌هاى پرده 277

عبادت به جز خدمت خلق نيست * به تسبيح و سجّاده و دلق نيست 255 ، 279

عجب كه بيخ محبّت نمىدهد بارم * كه بر وى اين همه باران شوق مىبارم 334

عذرخواه عقل كلّ و جان تويى * جان جان و تابش مرجان تويى 121

عرفات عشقبازان سر كوى يار باشد * به طواف كعبه زين در نروم كه عار باشد 269

عروس گل چو از حجله برون شد * فغان بلبلان از حد فزون شد 283

عشق آن زنده گزين كاو باقى است * وز شراب جان‌فزايت ساقى است 119

عشق‌بازى كار بازى نيست اى دل سر بباز * زانكه گوى عشق نتوان زد به چوگان هوس 140 ، 274

عشق جانان آتش است و عقل دود * عشق چون آيد گريزد عقل زود 268

عشق‌جو شد بحر را مانند ديگ * عشق سايد كوه را مانند ريگ 274

عشق چون در سينه‌اى منزل گرفت * جان آن كس را ز هستى دل گرفت 268

عشق حالى است كه جبريل بَرو نيست امين * صاحب حال شناسد اثر اهل يقين 37

عشق رويت رستخيزى از زمين انگيخته * آرزويت غلغلى در آسمان انداخته 56

عشق سيمرغ است كو را دام نيست * در دو عالم زو نشان و نام نيست 255

عشوه دادند كه بر ما گذرى خواهى كرد * ديدى آخر كه چنين عشوه خريديم و برفت 274

عصا و ركوه و تسبيح و مسواك * گرو كردم به دردى جمله را پاك 315

عقل جزئى كى تواند گشت بر قرآن محيط * عنكبوتى كى تواند كرد سيمرغى شكار 255

عقل شيدا شد چه خوانى ترّهات * راه پيدا شد چه پايى بىثبات 358

علم جان جان توست اى هوشيار * گر بجويى جان جان را درخور است 121

عمر من بيش شبى نيست چو شمع * عمر شد چند كنى ناز امشب 245

عمرى اندر جُست‌وجويت دست و پايى مىزديم * عمر ما افسوس بگذشت و تو را نشناختيم 110

عنان توسن سركش بلند از آن دارد * كه دست عاشق بيدل به آن عنان نرسد 250

عنقا شكار كس نشود دام بازچين * كاينجا هميشه باد به دست است دام را 268

عيار گفت‌وگوى او نمىدانم همين دانم * كه در فرياد آرد بوسه را لب‌هاى خاموشش 277