اصطلاحات صوفيان ( متن كامل رساله مرآت عشاق ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٦٤

5 . فهرست اشعار فارسى

ز روى دوست دل دشمنان چه دريابد * چراغ مرده كجا شمع آفتاب كجا 338

ز شاهد بر دل موسى شرر شد * شرابش آتش و شمعش شجر شد 330

ز شيخىّ و مريدى گشته بيزار * گرفته دامن رندان خمّار 314

ز عشق ناتمام ما جمال يار مستغنى است * به آب‌ورنگ و خال و خط چه حاجت روى زيبا را 274

ز قدّش راستى گفتم سخن دوش * سر زلفش مرا گفتا فراپوش 251 ، 302

ز لب دوختن غنچه را زندگى است * چو بشكفت زان پس پراكندگى است 165

زلف آشفتهء تو موجب جمعيّت ماست * چون چنين است پس آشفته‌ترش بايد كرد 101

زلف را شانه زدى باز چه رسم آوردى * كفر درهم شده را پردهء ايمان كردن 160

زمان خوشدلى درياب درياب * كه دايم در صدف گوهر نباشد 200 ، 294

زنجير صبر ما را بگسست بند زلفى * بازار زهد ما را بشكست عشق خالى 377

زهد رندان نوآموخته راهى به دهى است * من كه بدنام جهانم چه صلاح انديشم 164

زهد گران كه شاهد و ساقى نمىخرند * در حلقهء چمن به نسيم بهار بخش 164

ز هستى نور او شد اولين خيز * كه صادق بود صبح اولش نيز 8

زهى خجسته زمانى كه يار بازآيد * به كام غم‌زدگان غمگسار بازآيد 396 ، 401 ، 402

زهى درونهء دل را زمان زمان به تو ميلى * مَرو كه مىرود اينكه ز نوك هر مژه سيلى 213

زهى ساكن شده در خانهء دل * گرفته سربه‌سر كاشانهء دل 126

زهى ميدان زهى مردان زهى بر مرگ خود شادان * سر خود گوى بايد كرد وانگه رفت در ميدان 233

زير آن باطن يكى بطن سوم * كه در او گردد خردها جمله گم 159

زير چادر مرد رسوا و عيان * سخت پيدا چون شتر بر نردبان 342

زين خرد جاهل همى بايد شدن * دست در ديوانگى بايد زدن 126

زين خوش رقم كه بر گل رخسار مىكشى * خط بر صحيفهء گل و گلزار مىكشى 202

زين گونه تكلّم و ندا حيرانم * كان " يا " ى نداش از تكلّم پيداست 183

زين مى خوش همچو من نوش كن اى خوش‌سخن * از سر رنج و حَزَن خيز و برآور دمار 172

ساحران چون قدر او نشناختند * دست و پا در جرم او درباختند 130

ساربانا بار بگشا ز اشتران * شهر تبريز است و كوى دلبران 261

ساروان بار من افتاد خدا را مددى * كه اميد كرمم همره اين محمل كرد 261

ساروان رخت به دروازه مبر كان سر كو * شاه‌راهى است كه منزلگه دلدار من است 261