اصطلاحات صوفيان ( متن كامل رساله مرآت عشاق ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٥٩

5 . فهرست اشعار فارسى

دلبرى دارم كه دلدار من است * اين جهان و آن جهان يار من است 124

دل بسى خون به كف آورد ولى ديده بريخت * اللّه اللّه كه تلف كرد و كه اندوخته بود 46

دل به دانش فرشته بايد كرد * جان به بينش سرشته بايد كرد 17

دل چراغى است كه نور از رخ دلبر گيرد * ور بميرد به غمش زندگى از سر گيرد 158

دل داده‌ام به يارى شوخىكشى نگارى * مرضية السجايا محمودة الخصائل 134

دلدار كه گفتا به توام دل‌نگران است * گو مىرسم اينك به سلامت نگران باش 127

دل در سر زلفش شد از طرّه طلب كردم * گفتا لب او : خوش باش اينك بر ما پيوست 265

دل ديوانه از آن شد كه نصيحت شنود * مگرش هم به سر زلف تو زنجير كنم 134

دل ز ناوك چشمت گوش داشتم ليكن * ابروى كماندارت مىبرد به پيشانى 93

دل عارف چو جام و گردش او * به سر انگشت تابناك قضاست 18

دلق حافظ به چه ارزد به مىاش رنگين كن * وانگهش مست و خراب از سر بازار بيار 226

دلق و سجّاده و ناموس به خمخانه فرست * تا مريدان تو در رقص و تمنّا آيند 378

دلق و سجّادهء حافظ ببرد باده‌فروش * گر شرابش ز كف ساقى مهوش باشد 255

دلق و عصا را بسوز كاين نه نكومذهبى است * از پى ديدار حق دلق و عصا ساختن 277

دل كه بيابان گرفت چشم ندارد به راه * هركه صراحى كشيد گوش ندارد به پند 294

دلم از زلف پيچ بر پيچت * يك سر موى سر نپيچاند 92

دلم تا عشق‌باز آمد درو جز غم نمىبينم * دلى بىغم كجا جويم كه در عالم نمىبينم 400

دلم خون كرد و دلدارم عجب دلدارى دارد * به صد غم مىكند خوارم چه خوش غمخوارى دارم 124

دلم رفت و نديدم روى دلدار * فغان از اين تطاول آه از اين زجر 285

دل ندارم ورنه بر صيد آمدى * هر خدنگى كز كمان افشاند مى 354

دل و دينم دل و دينم ببردست * بر و دوشش بر و دوشش بر و دوش 88

دل و دينم شد و دلبر به ملامت برخاست * گفت با ما منشين كز تو سلامت برخاست 128

دلى كو عاشق رويت نگردد * هميشه غرقه در خون جگر باد 402

دم‌به‌دم پابستهء دام نويم * هر يكى گر باز و سيمرغى شويم 255

دندان گُهرمثال يارم " سين " است * زان سين كه ازو بسمله را تزيين است 247

دواى درد دل ما به لب حوالت كن * كه اين مفرّح ياقوت در خزانهء توست 183

دو جادوش پرخواب و پرآب روى * پر از لاله‌رخسار و پرمشك موى 211