اصطلاحات صوفيان ( متن كامل رساله مرآت عشاق ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٥٨

5 . فهرست اشعار فارسى

در ميكدهء عشق كه دل شد جامش * عاشق رندى كه گشته دردآشامش 214

در نسخهء حُسن " نون " ابروش نگر * نقطه به ميان ، سواد آن كحل بصر 235

در نقش من نگار نظر چون نمىكند * در تختهء وجود نگارم چه مىكند ؟ 148

در نماز عشق پيش قبلهء رخسار دوست * سورهء نون خواندم ابروى توام آمد به ياد 237

در نمازم خم ابروى تو در ياد آمد * حالتى رفت كه محراب به فرياد آمد 244

در وجد و حال بين چو كبوتر زنند چرخ * بازان كز آشيان طريقت بريده‌اند 152

در وجه جميل تو چه " واوم " و اصل * وز جمله وجوه دل به رويت مايل 143

درون خلوت كرّوبيان عالم * قدس صرير كلك تو باشد سماع روحانى 130

در همه عالم مرا دين و دلى است * دل فداى توست قصد دين مكن 129

در هواى هويّتش جولان * در سراى انيّتش مأواست 137

دريغ و درد كه در جست‌وجوى نقد حضور * بسى شدم به گدايى بر كرام و نشد 101

درين زمانه رفيقى كه خالى از خلل است * صراحى مى ناب و سفينهء غزل است 291

دست از دل بىقرار شستم * وندر سر زلف يار بستم 133

دست از طلب ندارم تا كام من برآيد * يا تن رسد به جانان يا جان ز تن درآيد 179

دست از مس وجود چو مردان ره بشوى * تا كيمياى عشق بيابى و زر شوى 148

دست او را حق چو دست خويش خواند * تا يد اللّه فوق ايديهم براند 131

دست پير از غايبان كوتاه نيست * دست او جز قبضهء اللّه نيست 131

دست حق مىرانَدَش زِندَش كند * زنده چبود جان پايندش كند 131

دستخوش جفا مكن آب رخم كه فيض ابر * بىمدد سرشك من دُرّ عدن نمىكند 290

دست در دامن جان خواهم زد * پاى بر فرق جهان خواهم زد 287

دست و عصاش موسوى ، ركوه پرآب زندگى * گر مرُوان عشق را كرده به چشمه رهبرى 325

دگر به يار جفاكار دل مده سعدى * نمىدهيم و به شوخى همىبرند از پيش 336

دلا از چشم سرمستش حذر كن * كه هم ترك است و هم سرمست و خونى 112

دلا دلالت خيرت كنم به راه نجات * مكن به فسق مباهات و زهد هم مفروش 286

دل از كرشمهء ساقى به شكر بود ولى * ز نامساعدى بختش اندكى گله بود 344

دل از من برد و روى از من نهان كرد * خدا را با كه اين بازى توان كرد 134

دلبر برفت و دل‌شدگان را خبر نكرد * ياد حريف شهر و رفيق سفر نكرد 128