اصطلاحات صوفيان ( متن كامل رساله مرآت عشاق ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٥١

5 . فهرست اشعار فارسى

چون بمردم من ز خويش و هم ز خلق * زندگى جان ز جانان يافتم 165

چون بند طلسم را گشودى * بينى كه تويى خود اسم اعظم 53

چون به هواى مدحتت زهره شود ترانه‌ساز * حاسدت از سماع آن محرم آه و ناله باد 350

چون پير شدى حافظ از ميكده بيرون رو * رندى و هوسناكى در عهد شباب اولى 225

چون پير شدى حافظ از ميكده بيرون شو * رندى و هوسناكى در عهد شباب اولى 322

چون تو بتى بگذرد سروقد سيم‌ساق * هركه درو ننگرد مرده بود يا ضرير 262

چون تو را از غيب چشمى باز شد * با تو ذرّات جهان همراز شد 315

چون چنين خواهى خدا خواهد چنين * مىدهد حق آرزوى متّقين 56

چون حجاب آيد وجود اين جايگاه * راست نايد ملك و مال و حبّ و جاه 168

چون حرف تمام شد درآمد به سخن * ظرف است سخن نقطه در او چون مظروف 26

چون خدا خواهد كه يك تن بفسرد * سردى از صد پوستين هم بگذرد 261

چون خراباتى نباشد زاهدى * كش به شب از در درآيد شاهدى 371

چون خليل حق اگر فرزانه‌اى * آتش آب توست و تو پروانه‌اى 288

چون درون را همه فروگيرد * ناگهان از درون برون تازد 130

چون دل ببردى دين مبر هوش از سر مسكين ببر * با مهربانان كين مبر لا تقتلوا صيد الحرم 196

چون زلف راه عشق سياهى كند ز دور * از بس نفس دَرين ره پرپيچ و تاب سوخت 263

چون سخن در وصف اين حالت رسيد * هم قلم بشكست و هم كاغذ دريد 153

چون شدى من كان للّهِ از وله * حق تو را باشد كه كان اللّه له 150

چون غنچهء گل قرابه‌پرداز شود * نرگس به هواى مى قدح‌ساز شود 311

چون قامتم كمان‌صفت از غم خميده شد * چون تير ناگهان ز كمانم بجست يار 300 ، 353

چون قبله‌گاه حاجت عالم همين در است * صائب چرا گداى در دل نمىشوى 310

چون كند خانه خالى از اغيار * آنگهى عشق با خود آغازد 369

چون‌كه خلق از مرگ او آگاه شد * بر سر گورش قيامتگاه شد 308

چون مردن تو مردن يك‌بارگى است * يك‌بار بمير اين چه غم‌خوارگى است 401

چون ميانش را كنارى نيست زان در حيرتم * كين چنين نازك‌ميانى هست دايم در كنار 216

چون واو سراپاى وجودم يك حرف * وان حرف هم از وجه وجيهت حاصل 143

چون " ها " به دو ديده در رُخت حيرانم * بر هم ننهم چشم كه عاطل مانم 135