اصطلاحات صوفيان ( متن كامل رساله مرآت عشاق ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٤٦

5 . فهرست اشعار فارسى

پير ما لا بد راه آمد تو را * در همه كارى پناه آمد تو را 74

پيرى به درآمد از خرابات فناى * در گوش دلم گفت كه اى شيفته‌رأى 86

پيش آن انوار نور روز دُرد * از صلابت نورها را مىسترد 130

پيش‌تر زانكه دهد خامه به دستش استاد * الف قامت او مشق قيامت مىكرد 307

پيش تير ارادت معشوق * جگر خويش را سپر كرده 52

پيش سيمرغ آن كسى اكسير ساخت * كو زبان جمله مرغان را شناخت 247

پيش كمان ابرويش لابه همىكنم ولى * گوشه كشيده است از آن گوش به من نمىكند 211

پيش‌نماز بگذرد سرو روان و گويدم * قبلهء اهل دل منم سهو نماز مىكنى 244

پيوند عمر بسته به مويى است هوش دار * غمخوار خويش باش غم روزگار چيست 396

تا آسمان ز حلقه به گوشان ما شود * كو عشوه‌اى ز ابروى همچون هلال تو 274

تاب بنفشه مىدهد طرّهء مُشك‌ساى تو * پردهء غنچه مىدرد خندهء دلگشاى تو 89 ، 128

تاب رخت آتش است و عارض آب است * و انگيز غبار عنبر از باد شمال 123

تا بر دلش از غصه غبارى ننشيند * اى سيل سرشك از عقب نامه روان باش 397

تا به كى افسردگى مىماندت * صد جهان مردگى مىماندت 41

تا تطاول نپسندى و تكبّر نكنى * كه خدا را چو تو در ملك بسى جانورند 354

تا توانى پا منه اندر فراق * ابغض الاشياء عندى الطلاق 286

تا چنان نوميد شد جانشان ز نور * كه روان كافران ز اهل قبور 199

تا در اندوهت به سر مىبُرده‌ام * هر زمان دُردى دگر مىخورده‌ام 39

تا دل و جانم شده حيران دوست * واله‌ام در حُسن بىپايان دوست 144

تاراج خوبرويى در جان ما درآمد * آن دل كه بود وقتى گويا نبود ما را 347

تا روى تو در ديدهء دل جلوه‌نماست * معنى همه صورت شده آنجا پيداست 8

تا عارض جانانه به ما كرده تجلّى * در گلشن دل‌ها همه چون آب روانيم 41

تا قامت دلدار درآمد به كنار * زان حرف الف ميان جان كرده قرار 31

تا كى از صومعه خمّار كجاست * خرقه بفكندم زنّار كجاست 372

تا لبت ريختن خون مسلمان آموخت * چشم فتّان تو گويى كه دوچندان آموخت 102

تا ملاحت را به حُسن آميخته * هركه اين مىبيند آن مىخواندش 223

تا نبودم من به حيدر متّصل * علم حق با من نمىجُست اتّصال 49