اصطلاحات صوفيان ( متن كامل رساله مرآت عشاق ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٤٤

5 . فهرست اشعار فارسى

به گوش جان رهى منهى اى ندا در داد * ز حضرت احدى لا إله الّا اللّه 46

به لابه گفت شبى مير مجلس تو شوم * شدم به مجلس خويشش كمين غلام و نشد 206

به مرآت وجود جمله ذرّات * هويدا بين جمال حضرت ذات 9

به مژگان سيه كردى هزاران رخنه در دينم * بيا كز چشم بيمارت هزاران درد برچينم 111 ، 231

به مِنى و عرفاتم ز خدا درخواهيد * كه هم از كعبه‌پرستان خداييد همه 279

به ميدان هوا اسب هوس را * دوانيدم خطا شد بر سر افتاد 140

به مى سجّاده رنگين كن گرت پير مُغان گويد * كه سالك بىخبر نبود ز راه و رسم منزل‌ها 255

به نان خشك قناعت كنيم و جامهء دلق * كه بار محنت خود به كه بار منّت خلق 232

به نزد آنكه جانش در تجلّى است * همه عالم كتاب حق تعالى است 194

به هر مسجد كه بنمودى تو قامت * همه گفتند قد قامت قيامت 302

به هوش بودم از اول كه دل به كس نسپارم * شمايل تو بديدم نه صبر ماند و نه هوشم 334

به يك كرشمه توانى كه كار ما سازى * چرا به چارهء بيچارگان نپردازى 190

به يك كرشمه كه نرگس به خودفروشى كرد * فريب چشم تو صد فتنه در جهان انداخت 112 ، 284

بيا تا گل برافشانيم و مى در ساغر اندازيم * فلك را سقف بشكافيم و طرحى نو دراندازيم 257

بيار باده كه رنگين كنيم جامهء زرق * كه مست جام غروريم و نام هشيارى است 83

بيار مى كه ندارم چو حافظ استظهار * به گريهء سحرى و نياز نيم‌شبى 245

بيا ساقى آن مى كه حال آوَرد * كرامت فزايد كمال آورد 227

بيا كه ترك فلك خوان روزه غارت كرد * هلال عيد به دور قدح اشارت كرد 321

بيا كه نوبت صلح است و دوستى و عنايت * به شرط آنكه نگوييم از آنچه رفته حكايت 295

بيا و بنگر اگر چشم خرده‌بين دارى * كه سنگ‌ريزهء بطحا عقيق و مرجان است 34

بىباده به باد مىرود عمر * ناقوس بزن كه مىپرستيم 237

بىچشمهء مهر كان دهان است به نطق * لب‌تشنه دهن‌گشاده عين ظلمات 267

بىخود از شعشعهء پرتو ذاتم كردند * باده از جام تجلّى صفاتم دادند 355

بيدار شو اى خواجه كه خوش‌خوش بكشد * حمال زمانه رخت از خانهء عمر 327

بيدل شدم و ز جان به يك‌بار * چون طرّهء يار برشكستم 133

بىدلى در همه احوال خدا با او بود * او نمىديدش و از دور خدايا مىكرد 50

بىرُخت دين من همه كفر است * با رُخت كفر من همه دين است 129