اصطلاحات صوفيان ( متن كامل رساله مرآت عشاق ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٠١

تعليقات حرف غين

( [ 7 ] ) . صفت ربوبيّت را گويند ( پوشنجى ، قواعد العرفاء و آداب الشعراء ، ص 146 ) .

صفت رحيمى حق تعالى را گويند كه خصوصيّتى دارد ( عراقى ، اصطلاحات صوفيه ، ص 559 ) .

مىروى خرّم و خندان و نگه مىنكنى * كه نگه مىكند از هر طرفى غمخوارى

( سعدى )

حدّ زيبايى ندارند اين خداوندان حسن * اى دريغا گر بخوردندى غم غمخوار خويش

( سعدى )

چون مردن تو مردن يك‌بارگى است * يك‌بار بمير اين چه غم‌خوارگى است

( خيّام )

رتبت دانش حافظ به فلك بر شده بود * كرد غمخوارى شمشاد بلندت پستم

( حافظ )

( [ 8 ] ) . حافظ

( [ 9 ] ) . صفت رحمانى حق تعالى را گويند كه شمولى و عمومى دارد ( عراقى ، اصطلاحات صوفيه ، ص 559 ) .

صفت رحيمى حق تعالى را گويند كه خصوصيّتى دارد . ايضا صفت رحمانى را گويند كه شمول عموم دارد ( پوشنجى ، قواعد العرفاء و آداب الشعراء ، ص 147 ) .

در اصطلاح صوفيه اثر صفت جمالى است كه عموم و شمول دارد ( تهانوى ، كشّاف ، ذيل اصطلاح غم‌گسارى ) .

همه روز گر غم خورى غم مدار * چو شب غم‌گسارت بود در كنار

( سعدى )

راحت جان است رفتن با دلارامى به صحرا * عين درمان است گفتن درد دل با غم‌گسارى

( سعدى )

اينش سزا نبود دل حق‌گزار من * كز غمگسار خود سخن ناسزا شنيد

( حافظ )

زهى خجسته زمانى كه يار بازآيد * به كام غم‌زدگان غمگسار بازآيد

( حافظ )

( [ 10 ] ) . در اصل نسخه افتادگى دارد و كاتب نگارش بيت شاهد مثال را ناتمام آورده