اصطلاحات صوفيان ( متن كامل رساله مرآت عشاق ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٩٦

حرف الغين

غيب الغيوب [ 4 ] : ذات بحت و مطلق وجود را گويند .

غيبت و غيبوبت [ 5 ] : مقام اثنينيّت و تفرقه را گويند .

غم [ 6 ] : اهتمام تمام عاشق را در طلب حضور و مواصلت معشوق تا كه مؤانست او در فراق به همان غم باشد « 1 » كه مذكور محبوب است . لمؤلفه :

ز تنهايى به جان آمد دل اندوه پروردم * اگرنه همدمى كردى غم او من چه مىكردم

غمخوار « 2 » [ 7 ] : صفت رحيمى « 3 » را گويند كه مخصوص ارباب سعادت معنوى و اهل دولت اخروى است « 4 » . بيت :

پيوند عمر بسته به مويى است هوش دار * غمخوار خويش باش غم روزگار چيست [ 8 ]

غم‌گسارى [ 9 ] : صفت رحمانيّه را گويند كه تمامى موجودات را از آن عنايت ، بهره و حظّى است [ 10 ] . بيت :

زهى خجسته زمانى كه يار بازآيد * به كام غم‌زدگان غمگسار بازآيد « 5 »

غرقه [ 11 ] : سالكى را گويند كه از طغيان طوفان افسردگى كه از چاه طبيعت برآمده و عرصهء وجود را گرفته باشد و به مهلكه و اضطراب افتاده « 6 » . بيت :

چند گويم چون وجودت غرقه ماند * غرقه را فرياد نتواند رهاند

غرب [ 12 ] : عالم اجساد و بدن ملكى را گويند كه محل اختفاى آفتاب روح قدسى است در ظلمت زمين طبيعت .

غنودن [ 13 ] : احتجاب نور بصيرت را گويند از مشاهدهء دقايق صنع و غفلت از اسرار عالم معنى .

غسل [ 14 ] : طهارت نشئهء جامعيّهء دل را گويند از خبايث جسدى و ظلمات كدورات نفسانى به آب چشمهء حيوان معرفت و شهود ، و به غوطه خوردن در درياى موّاج « 7 » محبّت و لجّهء بحر وجود كه خبايث « 8 » دل از مباشرت به ازدواج طبيعت زائل شود و نجاست ظاهرى روح از ملابسه و مجاورت « 9 » ادناس و ارجاس به مقتضاى شهوت طاهر « 10 » گردد تا شايستهء طواف كعبهء لقا و لايق اعتكاف در مسجد اقصاى دل و جان قدسى التقا تواند شد . لمؤلفه :

( 1 ) . ب : نهان غم باشد ( 2 ) . ب : غمخوارى ( 3 ) . ب : رحمى ( 4 ) . ب : اخروى راست ( 5 ) . د : " بيت " را ندارد . ( 6 ) . ب : فتاده ( 7 ) . ب : امواج ( 8 ) . ب : جنايت ( 9 ) . ب : ملامسه و محاورة ( 10 ) . د : ظاهر