اصطلاحات صوفيان ( متن كامل رساله مرآت عشاق ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٣٧

تعليقات حرف شين

( [ 11 ] ) . شبسترى . نسخهء مصحّح خالقى - كرباسى : شراب و شمع ذوق و نور عرفان .

( [ 12 ] ) و

( [ 13 ] ) . شبسترى

( [ 14 ] ) . شبسترى . نسخهء مصحّح خالقى - كرباسى : شراب و شمع جان آن نور اسراست .

( [ 15 ] ) . شبسترى

( [ 16 ] ) . عالم ملكوت را گويند ( دارابى ، لطيفهء غيبى ، 3 ضميمه ؛ عراقى ، اصطلاحات صوفيه ، ص 562 ؛ پوشنجى ، قواعد العرفاء و آداب الشعراء ، ص 125 ؛ كاشانى ، اصطلاحات الصوفية ، ضميمهء ص 357 ) .

ساقى قدحى شراب در دست * آمد ز شراب‌خانه سرمست

( عراقى )

در كُنج شراب‌خانه گنجى است * ما طالب گنج كُنج‌هاييم

( عطار )

نخفته‌ام به خيالى كه مىپزم شب‌ها * خمار صد شبه دارم شراب‌خانه كجاست

( حافظ )

زاهد اگر به حور و قصور است اميدوار * ما را شراب‌خانه قصور است و يار حور

( حافظ )

گر مى به جان دهندت بستان كه پيش دانا * ز آب حيات خوش‌تر خاك شراب‌خانه

( حافظ )

( [ 17 ] ) . نور اللّه را گويند كه در قنديل دل عارف افروخته گردد ( كاشانى ، اصطلاحات الصوفية ، ضميمهء 357 ) .

نور اللّه و قرآن را نامند ( دارابى ، لطيفهء غيبى ، 3 ضميمه ) .

نور اللّه را گويند ( عراقى ، اصطلاحات صوفيه ، ص 564 ) .

پرتو انوار الهى را گويند كه در قنديل دل سالك عاشق اطوار ظهور مىنمايد ؛ و آن عبارت از نور عرفان است كه در دل عارف صاحب شهود افروخته مىگردد و دلش را منوّر مىگرداند و آن چراغ افروخته و نيك روشن است با فتيلهء مومى . و در پاسخى شمع را به دود دل و آه و گريه كنايت كرده‌اند ( پوشنجى ، قواعد العرفاء و آداب الشعراء ، ص 127 ) .

پرتو انوار الهى را كه در دل سالك اطوار ظهور مىنمايد ، به شمع تشبيه كرده‌اند . شمع